ΕΝΑ ΠΕΡΑΣΜΑ ΒΑΘΥ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ....

Των Παθών

2011-04-22T03:53:00.000-07:00

Μια βδομάδα δύσκολή , η βδομάδα των παθών.Αν και για μένα οι δυσκολίες και οι ανατροπές έχουν αρχίσει εδω και μήνες. Τυχαίο??Δεν ξέρω θα δείξει.
Πόσο δύσκολο να περιμένεις άπραγος τις εξελίξεις της ίδιας σου της ζωής χωρίς εσύ να μπορείς να καθορίσεις τη διαδρομή, του ίδιου σου του τρένου. Νιώθω σαν υπο κατάληψη, σαν κάποιος να έχει ανέβει στο τρένο που ανήκει σε μένα και με δική του θέληση αλλάζει πορείες και κατεύθυνση. Και εγώ με φόβο να περιμένω δεμένη στο τελευταίο βαγόνι κάποιος να με σώσει. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που δεν ελέγχω αλλά ελέγχομαι. Σαν να περιμένεις τον απομηχανής θεό να αλλάξει την πορεία το τελευταίο δευτερόλεπτο του εκτροχιασμού.
Πολλές φορές η υπομονή η επιμονή και η πίστη φέρνουν θετικά αποτελέσματα. Έτσι λένε. Πόση όμως υπομονή?Πόση επιμονή? Και πότε καταλαβαίνεις αν πρέπει να πηδήξεις από το τρένο για να σωθείς? Και αν πρέπει να μείνεις μέχρι το τέλος γιατί κάπου στη πορεία μπορεί όλα να αλλάξουν.
Και αν πρέπει από την αρχή να εγκαταλείψεις?Ο καπετάνιος πάντα φεύγει τελευταίος απο το πλοίο του η τελικά οταν βλέπει την αναπόφευκτη καταστροφή φεύγει πρώτος να σώσει το τομάρι του? Και τελικά εγω σε ποιά κατηγορία ανήκω?????

Πάει λίγος καιρός..........

2010-11-25T10:13:00.000-08:00

Παει πολύς καιρός από τότε που έχω να πατήσω το πόδι μου εδω και τα συναισθηματα μου ειναι περιεργα!!

Λίγους μηνες πριν δεν προλάβαινα να γράφω εδώ και ερχόμουνα κλεφτά από τη δουλεια για να δηλώσω παρων.Τώρα ο χρόνος μου είναι άπλετος!!! Κλεισμένη πια σε 4 τοιχους χωρίς δουλειά και συνεπώς χωρις ζωη και όνειρα, δυστυχώς τα πράγματα στη ζωη μας δεν πανε πια καλά, και αυτό λίγο πολύ μα; στεναχωρεί όλους , τον καθένα με διαφορετικό τρόπο.

Εγώ είμαι εδω και πολλούς μήνες χωρίς δουλειά, και αν με ρώταγες πριν λίγους μήνες θα σου ελεγα οτι ήθελα να κάτσω και λίγο σπίτι μου. Δεν πίστευα και δεν ήξερα τις επιπτώσεις αυτού. Μετά από τόσους μήνες άσκοπης αναζήτησης τα νεύρα που πια είναι πλέον ανύπαρκα.

Δεν νιώθω κινούμαι και ζω από συνήθεια.Το να γίνεις από τη μια μέρα στην άλλη από μια εργαζόμενη και φουλ απασχόλησης κοπέλα σε χαρωπή νοικοκυρά και τίποτε άλλο δεν είναι και ότι καλύτερο.Δεν εχω πια καμία αντίδραση στα πράγματα γύρω μου , νομίζω οτι εχω βγει απο το σωμα μου και παρακολουθώ τη ζωη μου απο μακρυα. Δεν εχω πια ορεξη για τιποτα και για κανέναν. Γύρισα σε μια έφηβη κατάσταση με ατελείιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιωτες ώρες ύπνου και ατελείωτες ώρες μπροστά στη τηλεόραση.

Είμαι πια πλήρως ενημερωμενη για ολα τα προγράμματα και γενικα για τις εξελίξεις όλου του υπόλοιπου κόσμου εκτός φυσικά του δικού μου!!!!

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2010-06-25T20:44:00.000-07:00

Πάει πολύς καιρός απο την τελευταία φορά που βρέθηκα στα στενά της blogoγειτονιάς. Πολλά άλλαξαν από τότε και συνάμα όλα έμειναν ίδια.
Μια νέα αρχή πολλές μετακομίσεις και πολλές αλλαγές.Επιγραματικά έμεινα χωρίς δουλειά άλλαξα τρία σπίτια μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες γνώρισα ανθρώπους άλλοι έμειναν δίπλα μου και άλλοι έφυγαν ακριβώς όπως ήρθαν.
Η καθημερινότητα κυλάει σχετικά ήρεμα πια εως και βαρετά μπορώ να πω.Ήταν η σειρά μου να ξεκουραστώ αλλά μετά από τρεις μήνες πια η ξεκούραση καταντάει βαρεμάρα.
Όταν έχεις μάθει να λείπεις από το σπίτι πολλές ώρες είναι πολύ δύσκολο να μάθεις να ζεις μέσα σε ένα σπίτι.
Το μόνο καλό στην όλη υπόθεση είναι οτι υπήρχε άπλετος χρόνος να τακτοποιήσω και τις τρεις μετακομίσεις μας.Δύσκολο .....πολύ δύσκολο πράγμα η μετακόμιση.

Προς το παρόν όλα είναι ήρεμα !!!!!

Καλή Αρχή...!!!

2010-01-05T00:11:00.000-08:00

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά !!!!

Πάει και αυτό πέρασε σχεδόν τελειώνει.Φάγαμε (του σκασμού) ήπιαμε (τον άμπακο)και γυρίσαμε πίσω στην καθημερινότητα.Είμαι καλά πολύ πολύ ευτυχισμένη και αρκετά ξεκούραστη μπορώ να πω.Η χρονιά που ξεκινάει με βρίσκει να ετοιμάζω το καινούργιο σπιτάκι με πολύ κόπο αλλά και με αγάπη.
Απολαμβάνω ακόμα και το πιο μικρό πραγματάκι που του βάζω και το χαίρομαι σαν μικρό παιδί.
Όλα δείχνουν να πηγαίνουν πρίμα και μάλλον ο καιρός άλλαξε υπέρ μας.Μακάρι το 2010 που μόλις ήρθε να είναι καλότυχο για όλους μας!!!!

Θα επιστρέψω......σύντομα

2009-12-22T05:03:00.001-08:00

Τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα αυτές τις μέρες αν δεν καταφέρω να σας ξαναγράψω γιατί τρέχω μήπως και καταφέρω να μετακομισω μέχρι τέλος του χρόνου

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ !!!

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΝΑΜΠΕΛΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ

2009-12-13T23:23:00.000-08:00

Σιγά μην μου πήγαιναν εμένα τα πράγματα μια φορά καλά.
Με δυο λόγια τα νέα μου γιατί δεν προλαβαίνω με τίποτα.
Το καινούργιο σπίτι είναι σε άθλια κατάσταση τελικά και φάνηκε στις πρώτες δυο βδομάδες.
Τα υδραυλικά του είναι σε άθλια κατάσταση και από την υγρασία οι τοίχοι στάζουν νερό η κατάσταση είναι απελπιστική και ο ιδιοκτήτης στο κόσμο του.

Όπως καταλαβαίνεις η λύση είναι μια και απόφαση πάρθηκε ομόφωνη.ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΟΥΜΕ ξανά.
Πάλι από την αρχή και αυτή τη φορά με τα διπλά πράγματα γιατί βλέπεις σαν καταναλωτικά παιδιά που είμαστε αγοράσαμε και εμείς τα πραγματάκια μας.

Το θέμα είναι οτι η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή που το σπίτι πρέπει να βρεθεί μέχρι το τέλος του μήνα και να γίνει και η μετακόμιση πράγματα το οποίο είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο.Γιατί εγώ άλλο νοίκι δεν δίνω σε αυτή τη τρόγλη.Θα παγώσουν τα κοκαλάκια μας εκει μέσα τις επόμενες μέρες.

Ουφ νιώθω πολύ κουρασμένη ψυχολογικά και απογοητευμένη πολυ.Ενω όλα έδειχναν τέλεια στην αρχή και ήταν δηλαδή ξαφνικά όλα μαύρισαν και σκούριναν.Θα επανέλθω δεν ξέρω πότε θα προλάβω αλλά θα επανέλθω.

Έλα μωρέ στο κάτω κάτω μια μετακόμιση είναι θα την καταφέρουμε όπως και την πρόηγούμενη τι στο καλό δεν μπορεί θα εξαντληθούμε θα περάσουμε μαύρες γιορτές (αυτό το χριστούγεννο δεν με πάει ρε παιδι μου εδω και πολλά χρόνια)αλλά στο τέλος θέλω να πιστεύω οτι θα τα καταφέρουμε.

Το μόνο που σκέφτομαι όλη την ώρα για να παίρνω κουράγιο και δύναμη είναι ότι ΟΛΑ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ έτσι και αυτή η ταλαιπωρία είναι για καλό μας.Έτσι θέλω να το βλέπω εγω.

Την καλημέρα μου και ψιτ.....ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ φτάνουν...!!!

I AM BACK...BABY

2009-12-08T03:45:00.000-08:00

Επιτέλους όλα γυρίζουν σιγά σιγά στους κανονικούς τους ρυθμούς.
Η βδομάδα που πέρασε ήταν πολύ δύσκολη και πολύ κουραστική(κυρίως ψυχολογικά).Η μετακόμιση ξεκίνησε την Παρασκευή το μεσημέρι και έμεινε στη μέση λίγες ώρες μετά.
Χτυπούσε το τηλέφωνο μου και δεν του έδινα καμία σημασία καθώτι εγώ εκείνη την ώρα κρατούσα την άκρη ενός καναπέ πολλώωωωωων κιλών όταν αξιώθηκα να το σηκώσω τα νεα ήταν άσχημα.Να μην σου λέω πολλά όμως ένα συγγενικό μου πρόσωπο και πολύ πολυ αγαπημένο ηταν στα όρια του......να δει τα ραδίκια ανάποδα που λέμε.Έτσι την έβγαλα στο νοσοκομείο μέχρι την άλλη μέρα το πρωί άυπνη κουρασμένη πεινασμένη και γενικά ένα μαύρο χάλι.Ευτυχώς σήμερα που μιλάμε όλοι και όλα έχουν ηρεμήσε.

Το σπίτι έχει τελειώσει και του λείπουν μόνο κάτι μικρά μερεμέτια όπως κάτι ράφια δο καρφάκια εδω και δυο παραπέρα.Η κούραση των τελευταίων ημερών μου κληροδότησε μια ωραιότατη βροχοπνευμονία και μια ακόμα ωραιότερη αφωνία 15 ημερών.

Θα επανέλθω με αναλυτικά τα γεγονότα της μετακόμισης και φωτογραφικό υλικό

ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ 63

2009-11-24T07:01:00.000-08:00

Και ναι επιτέλους είναι γεγονός. Το σπίτι βρέθηκε και είναι απλά ΤΕΛΕΙΟ. Και ξεκινάμε δειλά δειλά το νέο αυτό ξεκίνημα. Το έχω ήδη σκεφτεί στο μυαλό μου. Ξέρω που θα βάλω το κάθε τι,έχω υπολογίσει και την παραμικρή λεπτομέρεια(στο μυαλό μου μόνο) γιατί αν θα μου βγούν όπως τα έχω σκεφτεί δεν ξέρω. Δέν είναι κάτι τεράστιο αλλά είναι ότι ακριβώς είχα φανταστεί,μικρό και ζεστό αλλά συγχρόνως και αρκετά ευρύχωρο.

Μία μονοκατοικία με μεγάλο κήπο σε ήσυχη γειτονιά(λίγο απομονωμένη αλλά οκ τι να κάνουμε).Με πολλά χρώματα. Μέσα είναι σχεδόν όλη πέτρινη και η επιλογή των χρωμάτων είναι όσο πιο πολύ και πιο έντονο χρώμα μπορούσαμε να σκεφτούμε(οχι οχι δεν την κάνανμε "κιτς" όπως φοβόταν ο καλός μου)

Η κούραση αυτών των ημερών είναι τεράστια και φυσικά μέχρι και την κυριακή που ολοκληρώνονται οι μεταφοραί μετακομίσεις "Ο ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΑΣ"(να μας προτιμήσετε είμαστε καλοί και πρακτικοί και κυρίως πολύ προσεχτικοί) αναμένεται να μην υπάρχει ίχνος από εμάς μέσα στις γιορτές.

Διότι η εν λόγω γραφούσα(εγω ντε) είναι μια κόμμισα με 500 ζευγάρια παπούτσια και φυσικά τα αντίστοιχα ρούχα και τσάντες.Με άπειρααααααααα νεσεσέρ και 2 βιβιλιοθήκες βιβλία.Και αυτά είναι μόνο τα απολύτως προσωπικά αντικείμενα. Να μην μιλήσω για τα άπειρα πετσετο-κουβερτο-σεντονο-μαλακίες που μαζεύει εδώ και πολλά χρόνια.Ναι γιατί εγώ οτι βρω που να μου αρέσει το παίρνω σε όλα τα χρώματα και μεγέθη(έτσι για να υπάρχουν).

Φυσικά αυτό το έρμο το σπίτι δεν υπολογιζόταν να χωρέσει εμένα μέσα και τώρα τρέχουμε αν βρούμε ιδέες και λύσεις(οχι το περιοδικό καλέ) πρακτικές για να χωρέσουν τα πράγματα μου.

Ναι και καλά σκέφτεσαι εσύ τώρα: "καλά αυτόν τον έρμο των άνθρωπο που θα τον χωρέσει" μα το θέμα είναι να χωράω εγω γιατί ευτυχώς σαν προνοητική γυναίκα που είμαι βρήκα άντρα με λίγα πραγματάκια για να μπορώ να κάνω χωριό μαζί του.

Και ναι ο καλός μου δεν μου χαλάει κανένα χατήρι.Και ντουλάπες στο ταβάνι αν του πω αν μου βάλει θα το κάνει και μάλιστα θα βρει και την ιδέα μου καταπληκτική.Ο καλόοοοος μου.

Τρέχω τρέχω και δεν φτάνω και δεν προλαβαίνω.Δύο σπίτια πρέπει να μαζευτούν και να πακεταριστούν και να γίνουν ενα καινούργιο και μικρότερο σπίτι.ΟΥΦ

Ζητούνται άτομα ευχάριστα με κέφι και μπρίο για πραγματοποίηση μετακόμισης και καθαρισμό σπιτιού για τριήμερο γλέντι.

Τρίτη 24/11: Τρέχουμε για τηλέφωνο και internet για παραλαβή μερικής οικοσυσκευής από το κατάστημα.
Τετάρτη 25/11: Παραλαβή κλειδιών και καφέ στο καινούργιο σπίτι(ξέρεις τώρα θα μετράμε που θα μπει το καθε τι θα κοιτάμε θα αλλάζουμε γνώμη και θα αρπαχτούμε κιόλας στο τέλος)
Πέμπτη 26/11: Καθαρισμός στο εσωτερικό και μερική μεταφορά πραγμάτων
Παρασκευή 27/11: Εξωτερικός καθαρισμός και μερική μεταφορά πραγμάτων
Σάββατο 28/11: Γενική και ολική μεταφορά πραγμάτων(ο θεός και η ψυχή μας)
Κυριακή 29/11: Πρώτο ξύπνημα στο καινούργιο σπίτι και οι πρώτοι 300 φίλοι για καφέ και κουβέντα(και καλά για βοήθεια θα έρθουν αλλά ξέρω εγω τη ρεμάλια είναι)

ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΜΑΤΑ ΕΥΧΟΜΑΙ...

ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 63...

2009-11-19T23:48:00.001-08:00

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ !!!

2009-11-08T06:44:00.000-08:00

Εχθές το απόγευμα κατευθείαν μετά τη δουλειά είχα όρεξη για ταινία στο σινεμά.Άλλωστε οι καθημερινές και κυρίως οι Πέμπτες είναι οι καλύτερες μέρες για σινεμαδάκι.
Ενθουσιάστηκα με την Τζούλι & Τζούλια. Μία ρωμαντική κομεντί της εποχής μας αλλά και κάποιας άλλης εποχής ταυτόχρονα.
Δεν ξέρω γιατί αλλά έκλαψα πολύ(άκυρο για την συγκεκριμένη ταινία) έκλαψα γιατί κατάλαβα οτι κάτι μου λείπει και μένα όπως ακριβώς και της πρωταγωνίστριας.Συνέχεια αφήνω τα πάντα μισά.Με ότι καταπιάνομαι δεν καταφέρνω να το τελειώσω ποτέ.
Βαριέμαι εύκολα και αυτό με κάνει να μην φέρνω σε πέρας τίποτα.Βαριέμαι καταστάσεις, ανθρώπους, πράγματα γενικά πλήτω πολύ μα πολύ εύκολα.Βέβαι όσο περίεργο και αν ακούγεται είμαι άνθρωπος της συνήηθειας, δηλαδή άμα βολευτώ κάτι και μ αρέσει πολύ δεν το αλλάζω με τίποτα.

Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα οτι πρέπει να βρω κάτι να ασχοληθώ που να με ξετρελάνει και να μην το παπρατήσω στα μισά.

Κάθε πρόταση δεκτή...Βοηθήστεεεεεεεεεεεεεε

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ! ! !

2009-11-02T23:43:00.000-08:00

Πολλοί στο κόσμο έρχονται

μα λίγοι ξεχωρίζουν

κι ειναι αυτοί που στης ζωής

τις μπόρες δε λυγίζουν

Πάντα μου λεγαν τη φωτιά

ποτέ να μην αγγίξω

μα οντέ τη βλέπω δε μπορώ

τα χέρια μου αν κρύψω

Κάποιες στιγμές τα βάσανα

με κάνουν και λυγίζω

θέλω να δείχνω δυνατός

μα στα κρυφά δακρύζω

Αφήνει το και ο δυνατός

το δάκρυ του να τρέχει

καμιά φορά και η δύναμη

τα όρια τση έχει

Κρυφά πενθώ, βαθυά πονώ

βουβό το δάκρυ τρέχει

και η καρδιά τα όνειρα

να θάβει δεν αντέχει

Ο Κρόνος, Ο Διας και η παρέα τους

2009-10-27T05:07:00.000-07:00

Το ερώτημα που με απασχολεί το τελευταίο καιρό είναι αν εγω διαχειρίζομαι τη ζωή μου οι τελικά κάποιος κάπου κινεί τα δικά μου νήματα.
Το τρέξιμο των τελευταίων μηνών δε λέει να σταματήσει.Ο κρόνος πάει έρχεται και φεύγει ακι εγω ακόμα κάνω τον Βέγγο και με πολύ μεγάλη επιτυχία οφείλω να πω.Και όπως κάπου διάβασα έχω χαθεί μέσα στο πανικό και δεν μπορώ και να θυμηθώ από που μπήκα!!!

Τρέξιμο για να βρω σπίτι, άγχος νεύρα και αποτέλεσμα ενα ολοστρόγγυλο και τεράστιο μηδενικό.Τρέχω με τη δουλειά. Πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζω τους τελευταίους μήνες και ταλανίζομε στο να φύγ η να μείνω. Ζυγίζω ζυγίζω εδω και πολλούυυυυυς μήνες τα υπερ και τα κατά και ακόμα δεν έχω καταφέρει να κάνω το αποτέλεσμα(και μου λεγε η μανα μου να διαβάζω τις εξισώσεις στο σχολείο ντουβάαααααρι εγω).

Η σχέση μου, η οικογένεια που πρέπει να αφήσω πίσω μου, οι οικογένεια του που πρέπει να αντιμετωπίσω(μη με ρωτήσεις γιατί ακόμα δεν έχω καταλάβει) η δουλειά που πρέπει να αποφασίσω, το σπίτι που πρέπει να βρω η δουλειά του καλού μου που πρέπει να του σταθώ γιατί καποιος πρέπει να μείνει όρθιος.Δεν γίνεται να καταρεύσουμε όλοι μαζί ταυτόχρονα(κάποιος πρέπει να κρατήσει τα μπόσικα)

Και ναι κυρίες και κύριοι άμεση αναμετάδοση απο το μέτωπο το έτερον ήμιση μόλις απελήθη....

Δεν περιγράφω άλλο...........

2009-10-19T23:22:00.000-07:00

ΓΙΟΡΤΑΖΩ ΓΙΟΡΤΑΖΩ Μ ΑΚΟΥΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΦΩΝΑΖΩ ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΑΑΑΑΑΑΑΑΖΩ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ...!!!!

ΚΑΛΗΜΕΕΕΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΚΕΦΙ ΜΟΥ ΟΕΟ???

2009-10-11T22:48:00.001-07:00

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΚΑΙ

ΚΑΛΗ

ΒΔΟΜΑΔΑ

ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ......ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ!!!

2009-10-08T05:55:00.000-07:00

Επιτέλους ο κόσμος συνωμότησε και το σύμπαν γύρισε υπέρ μας.
Η τύχη αφού βαρέθηκε να μας προσπερνάει είπε να μας χτυπήσει και μας λίγο τη πόρτα έτσι ίσα ίσα ενα "τακ" για να πάρουμε λίγο τα πάνω μας.

Φοβάμαι να το παραδεχτώ μήπως κάποιος μου κάνει πλάκα.Ναι είναι γεγονός η συμβίωση είναι στην αρχή της και ψάχνει τόπο να φωλιάσει.Η αγάπη δεν έσβησε ποτέ ούτε μια στιγμή πέρασε από βουνά και θάλασσες και όμως έμεινε ζωντανή.Έγινε πιο δυνατή και έμαθε να μην το βάζει κάτω να πολεμά, και τώρα επιτέλους προσμένει τη νίκη της.

Φοβάμαι φιβάμαι μήπως δεν είναι αληθινό και είναι πάλι μια συνωμοσία όμως είχα καιρό να ΖΗΣΩ και αυτή τη φορά θα το χαρώ.

ΖΗΤΕΙΤΕ ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ (όσο πιο μικρή τόσο πιο ζεστή) ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΟΠΟ ΑΝΤΕΞΕ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΕΡΩΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.

ΚΑΘΕ ΠΕΡΥΣΙ ...ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

2009-10-02T03:20:00.000-07:00

(Αυτός ο τίτλος μου θυμίζει κάτι αναδρομές που έκανε παλιά ο Παπαδάκης στο Καλημέρα Ελλάδα (αχ δεν είμαι καλά))

Διάβαζα σήμερα αναρτήσεις περσυνές ακριβώς πριν ενα χρόνο και γέλασα πολύ γέλασα.

Πως ήμουν και τι πίστευα πριν ενα χρόνο(όχι διάβασε αμα ξέρεις πως εξελίχθηκαν τα πράγματα θα καταλάβεις γιατί γελάω)

και εσύ που δεν ξέρεις τι έχει συμβεί θα σου πω οτι από εκει που ένιωσα τη ζεστασιά μια οικογένειας που δεν ήταν δικιά μου μέσα σε λίγους μήνες βίωσα το πιο σκληρό πρόσωπο τους.

Είμαστε μαζί είμαστε καλά κρυβόμαστε πια σαν τα 15χρονα γιατί αυτή η ζεστή οικογένεια σου αγάπη μου δεν μας θέλει μαζί πολεμάει την ευτυχία μας, και εγω είμια πολύ μικρή(λίγη) μπροστά τους .Είμαι άμαθη και δεν μπορώ να πολεμήσω σε αυτό το πόλεμο που έχουν ανοίξει.

Είναι άνιση η μάχη και δεν ξέρω τι να κάνω.Να μείνω ή να φύγω?Έντάξει δεν ξέρω πως να πολεμήσω όμως δεν μπορώ να παραδόσω και τα όπλα έτσι αμαχητή.Να αφήσω κάτω το θησαυρό μου και να φύγω τρέχοντας.Πως μπορώ να αφήσω το θησαυρό μου πως?Έχω πονέσει εχω παλέψει πολυ για να είμαι μαζί με αυτόν που με κάνει να χαμογελάω με αυτόν που με πεδεύει πολύ(σαν γνήσιος αρσενικός) όμως διέκρινα και τώρα πια είμαι σίγουρη, μ΄αγαπάει και αυτόε ίσως πια πιο πολύ και από μενα.

Όμως η υπομονή μου τελειώνει.Θέλω λύσεις σύντομα θέλω να προχωρήσουμε παρακάτω.Θέλω βήματα μπροστά και όχι πίσω.Απεχθάνομαι επίσης την στασιμότητα των καταστάσεων.Δεν μπορώ τα νεύρα μου έχουν βαρέσει κόκκινο και φυσικά όλα αυτά έχουν αντίκτυπο σε ΜΑΣ κατάλαβε το επιτέλους και πάμε παρακάτω.

ΟΥΦ αλήθεια σου λέω εσυ που έρχεσαι και με διαβάζεις(αλήθεια έμεινε κανεις να με διαβάζει???)δεν αντέχω άλλο σου λέω κουράστηκα τα νεύρα μου δεν είναι καλά και κυρίως φοβάμαι πια πολύ φοβάμαι όταν σκάσει η φούσκα και μας πάρουν τα σκάγια.....

ΤΑ ΧΑΑΑΑΠΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΡΕ

2009-09-29T04:12:00.000-07:00

Η ώρα περασμένες 13:00 στο γραφείο.Η φίλη μου η βαρεμάρα μου χτύπησε όπως πάντα την πόρτα και σήμερα(στην ωρα της πάντα πιστή στο ραντευού της)μόνο που σήμερα εγω είμαι αλλού ταξιδεύω αλλού.

Ταξιδεύω και ονειρεύομαι μια ζωή ήρεμη ήσυχη χωρίς ίντριγκες χωρίς φωνές.Όλη μου η σκέψη αυτές τις μέρες είναι ο απογαλακτισμός μου από το πατρικό μου(με κλάυθμούς και οδυρμούς μάλλον)και η δεύτερη απόπειρα για συγκατοίκηση με το έτερον μου 1 μιση(εχει παχύνει τελευταίως η αλήθεια είναι αυτή).

Οι σκέψεις πολλές τα προβλήματα ακόμα περισσότερα όμως αυτή τη φορά ~~μάλλον~~ υπάρχει περισσότερη όρεξη και κέφι για να πετύχει αυτό που πάμε να κάνουμε.Τουλάχιστον από μένα υπάρχει περισσότερο πείσμα αυτή τη φορά.Πρώτα για μένα και μετά για να μπούμε στο μάτι όλων αυτών που παλεύουν ,τόσους μήνες με νύχια και με δόντια να μπουν ανάμεσα μας.

Όμως αυτή τη φορά, ο φόβος είναι μεγαλύτερος γιατί αυτή τη φορά δεν υπάρχει πια περιθώριο λάθους.Αυτή τη φορά καλέ μου πρέπει να πετύχει.Πρέπει να το οργανώσουμε σωστά και να το πιστέψουμε εμείς πρώτα από όλα.

ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΕΞΩ ΛΟΙΠΟΝ!!!

ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ(αντε τα νεύρα μου λέεεεμε)

ΓΙΑ ΠΕΡΑΣΤΕ....ΓΙΑ ΠΕΡΑΣΤΕ

2009-09-24T01:04:00.000-07:00

ΑΝΟΙΞΑΜΕ και σας ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ και ΕΚΕΙ...!!

Το είχα ανοίξει και παλιά όμως τώρα κάπως μετατράπηκε το περιεχόμενο του.
Βρίσκω πολλές εικόνες κατα καιρούς που μου δημιουργούν διάφορα συναισθήματα επίσης τραβάω και εγω ερασιτεχνικά τοπία και εικόνες που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον εκεί θα τα βρείτε όλα και θα μου πείτε και εσείς μια γνώμη για όλα αυτά που μου κεντρίζουν το δικό μου ενδιαφέρον.

2009-09-21T05:19:00.000-07:00

Εντάξει η καταιγίδα πέρασε και ο ήλιος (με τα κοφτερα του δόντια βέβαια) βρήκε πάλι το δρόμο του.
Να δούμε που θα με βγάλει αυτή η ιστορία.Αυτό που εμπέδωσα για ακόμα μια φορά βέβαια είναι οτι όλα μα όλα τα πράγματα στη ζωη εκτός από τρόπο θέλουν και κόπο.

Αααα να μην το ξεχάσω γιατί τα νεύρα μου κορδόνια έχουν γίνει.Ζητείται διαμέρισμα μέχρι 60τμ ανθρώπινο κατοικίσιμο με αυτόνομη θέρμανση σε περιοχές Γέρακας Παλλήνη Ανθούσα Γλυκά Νερά
αααα και μέχρι 400€.

Έχω δει οτι χάλι κυκλοφορεί σε σπίτι(καλά σπίτια δεν τα λες αχούρια τα λες) και να προσπαθούν οι χαρούμενες σπιτονοικοκυρές να με πείσουν οτι είναι και χαριτομένα κιόλας.Υπόγεια και κάτω και όταν τολμούσα να ρωτήσω για πόρτα ασφαλείας με κοιτούσαν σαν εξωγήινο.
Και φυσικά ο κάθε παλαβός ζητάει όοοοοσα του λείπουν για να ολοκληρώσει το μηνιαίο εισόδημα του.

Γι αυτό σας λέω είμαι καλή κοπέλα και ήσυχη.Αν έχετε καμιά γνωστή καμια γειτόνισσα έστω καμια θεία βρε αδερφέ που να νοικιάζει κανένα ανθρώπινο δωματιάκι πείτε μου θα με σώσετε από την ψυχολογική κατάρευση.

Ψυχικό θα κάνετε.Την καλησπέρα μου !!

Ο ΠΑΛΙΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ

2009-09-17T23:53:00.000-07:00

Και τώρα τι κάνεις?Πως προχωράς?
Ήμουν άνθρωπος των άκρων, χτύπαγα που λένε τη γροθια στο μαχαίρι πάντα.¨ημουν ανυπόμονη και απόλυτη.Ήμουν καλά και αγαπούσα πολύ τον εαυτό μου.
Κάτι γίνεται πάντα και όλα αλλάζουν γυρίζεις πίσω κοιτάς και αναθεωρείς. Πράξεις απόψειες σκέψεις και τρόπο ζωης.

Έτσι και εγώ άλλαξα για εναν άνθρωπο και μόνο για να μπορέσω να συμβαδίσω μαζί του.Δεν το μετάνιωσα ποτέ .Υπομονή :Λέξη άγνωστη για μένα στο παρελθόν , τώρα πια φίλη μου καλή.Μαζί κοιμόμαστε, μαζί ξυπνάμε. Και πάλι είμαι καλά και αυτή η πλευρά του εαυτού μου μου αρέσει. Η απόλυτη φύση μου έγινε πιο διαλακτική και αυτό μ΄αρέσει.

Όμως καμιά φορά νοσταλγώ τον παλιό μου εαυτό αυτόν που όταν έφτανε στη διασταύρωση, με θάρρος και αποφασιστηκότητα έπερνε την γεναία του απόφαση και προχωρούσε πιστή μεχρι το τέλος στην απόφαση της.Διάλεγε ενα δρόμο και χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος τον έφτανε μέχρι το τέλος.

Τώρα όμως κάθομαι στη διασταύρωση και ζυγίζω, υπολογίζω(μόνο χαρτί και μολύβι που δεν έχω βγάλει ακόμα)μετράω από δω μετράω από κει και ακόμα άκρη δεν μπορώ να βγάλω.
Ποιό δρόμο ν αδιαλέξω?Γιατί να τον επιλέξω?Πού θα με βγάλει και πόσο δύσκολο θα είναι να τον περπατήσω?

Όλα αυτά με μπερδεύουν χειρότερα.Βγαίνω από το σώμα μου και σαν πνέυμα με κοιτώ από μακρυά και τρομάζω.Βλέμα απλανές και προβληματισμένο.Μυαλό χίλια διαφορετικά κομμάτια.Και ενα κορμί έρμαιο περιμένει υπομονετικά την εντολή του που να πάει.

Μου λείπει ο παλιός εαυτός μου αυτός θα ήξερε τώρα τι να κάνει.Όμως δεν βρίσκω πουθενά που τον εχω κρύψει.

Όποιος λοιπόν τον διακρύνει πουθενά να του πει οτι δεν τον έχω ξεχάσει και είναι και αυτός κομμάτι μου.Και τώρα είναι η ώρα του να εμφανιστεί και να με σώσει...

update 14:42
χάλια χάλια χάλια χάλια έπιασε και βροχή και κλαίμε παρέα με τον ουρανό τώρα.
Τι ωραία δεν είμαι πια μόνη

2009-09-11T13:13:00.000-07:00

ΚΑΙ ΕΚΕΙ

ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ

ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ

ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ............

Ο ΘΕΟΣ ΓΕΛΑΕΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΧΕΔΙΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!!!

2009-09-06T01:11:00.000-07:00

Και επιτέλους επέστρεψα είμαι καλά αλλά κάποια προβλήματα των τελευταίων μηνών μου τράβηξαν όλο μου το ενδιαφέρον.

Σιγά σιγά θα σας τα πω όλα προς το παρόν ήρθα να δηλώσω παρόν και να πω μια τεράσια ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Υ.Γ brother είδες ήρθα εγω τελικά πριν τα χριστούγεννα!!!

2009-04-17T01:22:00.001-07:00

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!

Καλή Ανάσταση (και στις ψυχές μας)

2009-04-04T05:18:00.000-07:00

**Μ αγαπάς?
**Λογικό δεν είναι?Μα πως σου ήρθε αυτό τώρα?
**Θέλω να ξέρω αν μ αγαπάς
**Τα έχουμε ξαναπεί αυτά κορίτσι μου.Κάτι με κρατάει μαζί σου.Δεν ξέρω.Αγάπη??
**........
**Εε τι έπαθες τώρα πάλι?
**Τίποτα απλα βρε αγάπη μου νιώθω οτι χανόμαστε.
**Ααα να σου πω τα έχουμε πει αυτά πολλές φορές!!Σου εχω εξηγήσει πως έχει η κατάσταση.Και μην είσαι ετσι τώρα δεν μου αρέσει το ξέρεις.Εγώ αυτός είμαι και έτσι έχουν τα πράγματα.
**Εγώ ποιά είμαι άραγε???????

2009-03-31T08:54:00.000-07:00

**Το να αγαπάς είναι ουσιαστικά η επιθυμία να αγαπηθείς!!

**Οι άντρες αγαπούν με τα μάτια τους και οι γυναίκες με τα αυτιά τους.

**Μίλα ψιθυριστά αν μου μιλάς για αγάπη.

**Το να κερδίσεις εναν άντρα είναι τέχνη το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα!!

**Κάθε σχέση είναι υπο τον έλεγχο αυτού που ενδιαφέρεται λιγότερο.

**Όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τη σιωπή σου δεν μπορει να καταλάβει ούτε τα λόγια σου.

2009-03-22T04:44:00.000-07:00

Ήρθες περιστέρι μου,
μείνε ξεκουράσου.....
Και οι γραμμές στο χέρι μου γράφουν το όνομα σου!!

2009-03-13T06:19:00.002-07:00

Πόσο δύσκολες μπορεί να γίνουν οι σχέσεις μα και πόσο εύκολες στην πραγματικότητα είναι.

Πόσο απλά μπορεί να είναι τα πράγματα και πόσο δύσκολα μπορούμε να τα κάνουμε εμείς?

Υπάρχει τελικά αυτό που λέμε πεπρωμένο? Το γραφτρό μας που καθορίζει τη πορεία της ζωής μας?

Πόσο αληθινό μπορεί να είναι αυτό? Και αν υπάρχει πόσο χώρο μας αφήνει τελικά να επηρεάζουμε εμείς τις ζωές μας?

Μήπως τελικά είναι πολύ ελάχιστα αυτά που μπορούμε να κάνουμε και είναι άλλοι αυτοί που ορίζουν τις ζωές μας?

Μήπως είμαστε μαριονέτες που άλλοι μας κινούν τα σχοινιά η μήπως είμαστε μόνοι μας χωρίς καμία συμπαντική βοήθεια χωρίς κανείς να μας ορίζει και να μας ελέγχει?

Μήπως η μοίρα και ο κρυφός μας εαυτός είναι τελικά το ίδιο πρόσωπο?

2009-03-13T06:19:00.001-07:00

2009-02-19T09:48:00.000-08:00

ΜΕΤΑ
ΤΗΝ
ΗΡΕΜΙΑ
ΕΡΧΕΤΑΙ
Η
ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ?????????

2009-02-09T08:03:00.000-08:00

"Τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις
και γίνονται τα θαύματα όταν πάψεις να επιμένεις"

Κάτι αρχίζει να αλλάζει και όλα δείχνουν τόσο ίδια.Το ερώτημα που με απασχολεί τις τελευταίες μέρες είναι κατά πόσο μπορεί να αλλάξει μια κατάστα και πόσο αυτό είναι στο χέρι μας?

Και ο άνθρωπος αλλάζει?Τρόπο σκέψης ?τρόπο ζωής και αντίληψης?

Εσείς τι πιστεύεται?

2009-01-31T00:02:00.000-08:00

Να μην σου δώσει ο θεός όσα μπορείς να αντέξεις!!

2009-01-21T09:50:00.000-08:00

Όταν θέλεις κάτι πολύ όλο το συμπαν συνομωτεί για να το αποκτήσεις!!

Είναι δύσκολες οι μέρες και οι νύχτες πιο δύσκολες.Το θέλω πολύ σε θέλω πολύ μα νιώθω οτι το σύμπαν κοιτάει αλλού και δεν ξέρω το γιατί. Νιώθω πολύ αδύναμη πολύ δειλή μπροστά σε όλα αυτά τα γεγονότα.

Δεν ξέρω αν αξίζεις η οχι όπως όλοι μου λενε δεν ξέρω αν είσαι δειλός ή οχι όμως για μένα είσαι σημαντικός είσαι ενα όνειρο μου που δεν μπορώ να το παρατήσω.
Δεν ξέρω βέβαια τι άλλο μπορώ να κάνω για να κυνηγήσω αυτό μου το όνειρο.Δεν εχω την υπομονη να περιμένω με τα χέρια σταυρωμένα αλλά δεν υπάρχει και κάτι άλλο που μπορώ να κάνω. Θα είμαι εδω θα υποφέρω μόνη και κλεισμένη στον εαυτό μου.

Ίσως κάποτε ερθει ξανά το χαμόγελο και κάτσει κοντά μου όμως τώρα εχει φύγει και να σου πω δεν μου λείπει από αυτή τη στιγμή.Θέλω να κάνω τα πάντα για να είμαι μαζί σου μπορώ να προδόσω ακόμα και τον ίδιο μου τον εαυτό γιατί ετσι όπως κατάντησε δεν τον θέλω πια αρκεί να μου σκάσει και μενα ενα βλέμα το σύμπαν.

Δεν ξέρω αν είναι τόσο μαύρα όσο τα βλέπω εγω τα πράγματα όμως αυτή τη φορά είμαι σε ενα σκοτεινό δωμάτιο που γυρναώ το βλέμα μου γύρω γύρω και φως δεν βλέπω πουθενά. Κινούμε μιχανηκά υπάρχω επειδή ετσι πρέπει και ψάχνω τρόπους για να το παλέψω.Ψάχνω απεγνωσμένα ενα αλλο μυαλό να σκεφτεί κάτι παραπάνω που δεν μπορεί να σκεφτεί το δικό μου.Μια λύση μια πρόταση για να φερω πίσω το χαμόγελο και στους δυο μας.

Δεν ξέρω τι περιμένω πια από σένα τι περιμένω απο μένα αλλά εχω τόσο ανάγκη να σε δω να σε ακούσω και όμως είναι τόσο απαγορευμένο που δεν το αντέχω πια.

Εχω χάσει κάθε αξία μου και κάθε κομμάτι του εαυτού μου και όμως δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή.Δεν με ενοιαξε η αξιοπρέπεια μου και ο εαυτός μου δεν με πέιραξε που τα άφησα όλα στην ακρη για σένα αρκεί που ήσουν και είσαι τα πάντα για μένα.

Φοβάμαι να ακούσω το άσχημο φοβάμαι να ακούσω το αρνητικό και δεν είμαι έτοιμη γι αυτό.Ναι μάλλον δεν θα είμαι ποτέ έτοιμη γι αυτό όμως τώρα είμαι τόσο χάλια που δεν αντέχω να ακούσω τίποτα.

Δεν εχω όρεξη πια να δω κανέναν να μιλήσω σε κανεναν.Με το ζόρι κινούμε όλα τα κάνω μηχανικα και χωρίς να το καταλαβαίνω.Θέλω να κοιμάμαι μόνο να κοιμάμαι να μην σκέφτομαι να μην κάνω τίποτα δεν εχω το κουράγιο να κάνω τίποτα πια.

Δεν νιώθω δεν καταλαβαίνω δεν ακούω και δεν βλέπω.Μίλησα πολύ τα είπα άκουσα πολλά και τώρα πια κουράστηκα.

Θέλω να κλειστώ στον εαυτό μου να μην κάνω τίποτα να μην είμαι πουθενά και για κανέναν.Ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό δεν θέλω να μιλήσω.Παγωμένη και κενή ετσι νιώθω άδεια.Μόνο όλα να πάνε καλά μόνο αυτό μπορώ να ευχηθώ.Αυτό θέλω εσένα και μια ήσυχη και ήρεμη ζωη.Πολλά ζητάω ε?Σε περιμένω μην με ξεχάσεις!!

Σ αγαπάω και απ τη ζωη μου πιο πολύ

2009-01-14T07:37:00.000-08:00

Είμαι εδω μ ακούς?

Σ αγαπάω μ ακούς?

Θα περάσει και αυτό και όλα θα πάνε καλά να το θυμάσαι!

Θα φροντίσω εγω να πάνε όλα καλά!

Θα σε τυλίξω μέσα μου όσο πιο δυνατά μπορώ θα σε σφίξω πάνω μου!

2009-01-01T04:45:00.001-08:00

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α !!!

2009 ΕΥΧΕΣ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ

2008-12-21T11:30:00.000-08:00

Έζησα πόνεσα έκλαψα και κατέληξα στον ίδιο παρανομαστή μόνη μου να μαζεύω κομματάκια ζωής.

Για να ξορκίσω όμως το κακό θα βάλω εν ατέλος εδω τώρα.

Ετοιμάζοντας βαλίτσες για το καθιερωμένο μου ταξίδι στα εξωτερικά σκέψεις λέξεις όλα γύρω μου γυρίζουν(που λεει και ο σακης)νιώθω κενή χωρίς κανένα ίχνος του εαυτού μου να μου θυμίζει οτι υπήρξα κάποτε.

Η χρονιά που φεύγει και πολύ καλά κάνει γιατί πολύ μας κατσηκώθηκε και αυτή πέρνει μαζί της στο χρονοντούλαπο πολλά λάθη πάθη για ακόμα μια φορά και ελπίζω η νεα που έρχεται να μου φερθεί λίγο καλύτερα από τη προηγούμενη.

Άγιε ΒΑσίλη ήμουν πραγματικά καλό κορίτσι φέτος έκανα πολλές προσπάθειες και νομίζω εγινα λίγο καλύτερος άνθρωπος γι αυτό σε παρακαλώ να μου φερθείς και εσυ καλά .
Το δώρο μου το αφήνω στη κρίση σου όμως αυτη τη φορά οτι μου φέρεις μη μου το ξαναπάρεις πάλι πίσω όπως κάνεις κάθε χρόνο.

Οι γιορτές φέτος συνοδεύονται με κατάθλιψη και θλίψη με πόνο και για πρώτη φορά χωρίς οργή.Αιμοραγώ και αυτή η πληγή θα αργήσει να κλείσει.
Μα σαν συμαδεμένη νιώθω λέμε όλο πληγές και αίματα .πληγή απο δω σχίσιμο από την άλλη αυτό δεν είναι καρδιά είναι σουρωτήρι.

Έρχονται όλοι παίρνουν κάτι και εξαφανίζονται αφήνωντας μου εμένα μόνο το σημάδι του μόνο τη πληγή τους.

Είμαι όρθια ακόμα και θαυμάζω τον εαυτό μου που είμαι ακόμα όρθια.ϊσως όμως δεν αξίζει να μιλάω εγω όταν γύρω μου ο κόσμος καταστρέφεται όταν γύρω μου υπάρχουν μητέρες που κλαίνε τα παιδιά τους όταν γύρω μου υπάρχει πείνα και δυστυχία ίσως εγω να είμαι αχάριστη τελικά και να πρέπει να δείρω τον εαυτό μου να συνέλθει.

Γι αυτό το μόνο που θα ζητήσω φέτος από τα αστέρια είναι να έχουμε όλοι υγεία να είναι καλά η οικογένεια μου για να είμαι και εγώ καλά και αν μου επιτρέπετε μια ακόμα χάρη θα ήθελα μαι ζεστή αγκαλιά να κρυφτό μέσα της για πάντα.

Καλά χριστούγεννα σε κάθε άκρη του κόσμου και πολλά πολλά φιλιά σε όλους εσας...!

2008-12-13T07:49:00.000-08:00

Έίμαι εδώ λίγο κομματιασμένη βέβαια και αυτή τη φορά αλλά είμαι εδω!

κουρασμένη αλλά με μια στάλα μυαλό παραπάνω(μια στάλα μόνο ε!)

έπαιξα και έχασα μάζεψα ενα ενα τα κομματάκια μου που αυτή τη φορά ήταν περισότερα

και επέστρεψα να τα κολλήσω μόνη μου μακρυά από κεινον και από όλους.

Την καλησπέρα μου και καλή αρχή πίσω στο πραγματικό κόσμο

Υ.Γ ναι το παραδέχομαι τόσο καιρό ζούσα στο ροζ συννεφάκι μου και η
προσγείωση ήταν ανώμαλη και απότομη...

2008-12-11T08:27:00.000-08:00

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ

ΕΙΜΑΙ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ

Υ.Γ:ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

2008-11-30T14:02:00.000-08:00

Προσπαθώ παλεύω κυνηγάω αυτό που νομίζω πως είναι το όνειρο μου(και ποιος ξ΄ςρει άλλωστε τι είναι αλήθεια και τι όχι)

Αυτό το τραγούδι με ακολουθεί αυτή την εποχή "να κοιμηθώ στο πάτωμα ,να κλείσω και τα μάτια γιατί υπάρχουν και άτομα που γίνοναι κομμάτια"

Ετσι και εγω ήμουν απο αυτούς που κοιμόμουν και στο πάτωμα γινόμουν και κομμάτια.Και ξαφνικά ξυπνάς και ψάχνεις και εσυ κάποιον να σου κάνει παρέα στο πάτωμα και ξαφνικά βλέπεις γύρω σου σαπίλα.

Είμαι πολύ απογοητευμένη με μένα βασικά με τις επιλογες μου στους ανθρώπους.Σε αυτούς που αβίαστα έβαζα τη ταμπέλα "φίλος" και "οικογένεια"Βλέπεις σαν μοναχοπαίδι πάντα έψαχνα φίλους και ανθρώπους να τους κάνω οικογένεια μου να τους δώσω.

Όμως όταν ήρθε η στιγμή να πάρω και εγω ενα κομματακι από αυτά που τόσο απλόχερα είχα δώσει βρήκα πόρτες κλειστές και μανταλωμένες.Ένιωσα την απόλυτη μοναξιά και αναγκάστηκα να κλείσω και εγω τις πόρτες μου.

Να προφυάξω ότι μου είχε μείνει από το κάθε ένα που έρχεται και παίρνει από μέν αοτι έχει ανάγκη κ αι μετά εξαφανίζεται.Έκανα τις επιλογές μου σοβαρά πια καιν κράτησα δίπλα μου μόνο όσους θέλουν να μου δώσουν και οχι να πάρου.Και είναι λίγοι πάαααρα πολοί λίγοι.

Αλλα τελικά μόνο αυτοί άξιζαν.Ήταν εκείνοι που όταν έπεσα και δεν το ήξερε κανένας έτρεξαν να με σηκώσουν χωρίς να πουν σε κανένα οτι είχα πέσει.

Αφιερωμένη λοιπόν ποιά η ζωή μου και η καρδία μου σε αυτούς τους πολύ λίγους που με σηκώνουν όταν πέφτω χωρις καν να ξέρω οτι είχα πέσει.

Φιλενάδα είσαι μια από αυτούς τους λίγους και σου χρωστάω πολλά!!

2008-11-15T17:13:00.000-08:00

Πως μπορεί ενα όνειρο να μοιάζει τόσο κοντινό και τόσο μακρυνό ταυτόχρονα.
Πως μπορείς να πληγώσεις ανθρώπους προκειμένου να μπορέσεις να ακολουθήσεις το όνειρο σου.
Πως μπορείς να πληγώσεςι τον εαυτό σου μόνο και μόνο για να μην πληγωθούν οι υπόλοιποι.
Ποιός έχει άραγε προτερεότητα στο όνειρο εγώ ή οι άλλοι?

Είμαι κουρασμένη ψυχικά και ψυχολογικά.Με ταλαιπωούν σκέψεις πράξεις όνειρα.
Ψάχνω τρόπο να τους έχω όλους ικανοποιημένουν μα και τον ευατό μου μαζι και είναι δύσκολο πολύ δύσκολο.

Ποιόν να προτιμήσω ΕΜΕΝΑ ή τους ΑΛΛΟΥΣ?

2008-10-06T00:47:00.000-07:00

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

δεν ήξερα δεν
δεν μπόρεσα δεν

να είσαι καλά εκεί που είσαι
θα μου λήψεις να το ξέρεις

σε αγάπησα
σε ευχαριστώ για όσα μου δωσες απλόχερα

θα είσαι πάντα στο μυαλό μου
και καλή αντάμωση......

όλη μου η διάθεση είναι πολύ μαύρη και η όλη αλλαγή του σπιτιού μου οφείλεται σε ενα θλιβερό γεγονός.Και έτσι θα μείνει σαν ελάχιστος φόρος τιμής για μια γυναίκα που πόνεσα πολύ όταν έμαθα το χαμό της.
Είχα καιρό να σε δω δεν γνώριζα για την αρρώστια και μέσα σε λίγα λεπτά έμαθα όσα θέλουν μια ζωη για να ειπωθούν.Ένα άδικο τέλος και μια οικογένεια που έμεινε πίσω να πονά και να θρηνεί.Δεν ήμουν εκεί και το ήθελα το ξέρεις.
Δεν το μαθα από κανεναν ίσως γιατί πίστευαν οτι το ήξερα ίσως γιατί δεν θέλησαν να το μάθω.
Θα έρθω όμως για "επίσκεψη" στη τελευταία σου κατοικία για να σου πω το αντίο που τόσο πολύ ήθελα και πόνεσα που δεν ήξερα που δεν έμαθα.

Να τους προσέχεις από κει όπως τους πρόσεχες και όταν ήσουν εδω!

2008-10-01T01:23:00.000-07:00

Πόσο πολύ μπορεί να σε " αλλάξει" ένας άνθρωπος?
Παλεύεις χρόνια να είσαι "αυτή" με τα καλά σου με τα άσχημα σου αλλά όλα αυτά μαζί είναι ενας μοναδικός συνδυασμός και όλα αυτά μαζί είναι ΕΣΥ!

Ξέρεις τα υπερ και τα κατά σου τα θετικά και τα αρνητικά σου ,και από ενα σημείο και μετά τα έχεις σταθμίσει όλα και τα χεις βρει με τον εαυτό σου.Το αγαπάς αυτό το πλασματάκι που βλέπεις κάθε μέρα στο καθρέπτη σου.

Και είσαι καλά!Και λες " εγω ποτέ δεν θα αλλάξω, για κανέναν και για τίποτα".Και όσο περνάνε οι μέρες οι ώρες τα λεπτά τόσο πιο απόλυτη γίνεσαι με τα θέλω σου με τα πρέπει σου.

Και ένα ωραίο πρωινό τρως μια σφαλιάρα και ψάχνεις να βρεις από που σου ρθε.
Και χαμηλώνεις τους τόνους σου ,και αλλάζεις ριζικά τον χαρακτήρα σου, και επεμβαίνεις στη προσωπικότητα σου ,και προσαρμόζεσαι σαν άλλη σαύρα στον άλλο.

Άλλαξα πολύ για σένα έκανα ενα τεράστιο βήμα πίσω για να σε αφήσω εσένα μπροστά άλλαξα κουβέντες το νόημα βέβαια έμεινε ίδιο αλλά τα λόγια μου πια είναι πιο μαλακά.
Βρέθηκα από πίσω σου και είπα να μείνω εκει να σε στηρίζω και να μην φαίνομαι να γίνω εγω η ήρεμη δύναμη σου τη στιγμή που εγωακι η ηρεμία δεν υπήρξαμε ποτέ φιλενάδες.

Άφησα εσένα μπροστά στον αγώνα να πολεμήσεις τους εχθρούς αλλά τελικά ξέρεις κάτι όλη τη δουλειά οι πίσω την κάσνουν.Αυτοί που δεν ακούγονται και δεν φαίνονται.Εσείς οι μπροστά από μόνοι σας δεν κάνετε τίποτα χωρίς εμας.Ναι ναι και εμείς οι πίσω δεν κάνουμε τίποτα μόνοι μας, το μαζί μετράει και μόνο μαζί μπορούμε να πάμε παρακάτω.

Όλα όσα πίστευα μέχρι σήμερα άλλαξαν όλα σε μια νύχτα με μια κουβέντα σου όαλ ανατράπηκαν.Δεν ξέρω αν είναι νωρίς όπως όλοι μου λένε για τέτοιες κουβέντες μα εγω νιώθω και όταν νιώθω συνήθως δεν κάνω λάθος.

Είμαι πολύ τυχερή που βρέθηκες στο δρόμο μου και σε ευχαριστώ που με τράβηξες στο δικό σου.Που με αντέχεις γιατί είμαι πολύ σκατοχαρακτήρας.Σε ευχαριστώ που έχεις βρει το τρόπο να με ηρεμείς να με χαλαρώνεις και να με κάνεις να νιώθω δίπλα σου ασφάλεια.

Όσο είμαι μαζί σου ξέρω οτι όλα μπορώ να τα αντιμετωπίσω δεν φοβάμαι τίποτα και κανέναν .Βρήκα μια πλευρά του εαυτού μου που δεν ήξερα οτι υπάρχει και είναι πολύ καλύτερη από την προηγούμενη.Σε ευχαριστώ που μ έκανες να γνωρίσω τον εαυτό μου.Την ύπαρξη του οποίου δεν γνώριζα.

Και αν καμιά φορά νευριάζω και βλέπεις ενα πρόσωπο που δεν σου αρέσει απλά δείξε κατανόηση και δώσε μου χρόνο να διορθώσω ο,τι μου κάνει κακό ο,τι σου κάνει κακό ό,τι ΜΑΣ κάνει κακό!!!

2008-09-29T01:22:00.000-07:00

Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α ! ! !

Και καλή βδομάδα να έχουμε

2008-09-24T00:30:00.000-07:00

Μερικοί από τους πολλούς καλλιτέχνες που βρίσκονταν εχθες στη συναυλία για το πράσινο στο καλιμάρμαρο.Το σύνολο 15 τραγουδιστές ένωσαν τις φωνές τους και μας ταξίδεψαν σε μέρη μαγικά.

Γύρω στα 10.000 άτομα βρίσκοταν εχθές εκεί και έμειναν μέχρι το τέλος εκστασιασμένοι.

Η βραδυά ήταν μαγική και κατάλληλη για ταξίδι νοερό.Δεν έχω λόγια να περιγράψω τα ακούσματα τις φωνές και την ανατριχίλα που αυθόρμητα πάθαινα ακούγοντας τη Φαραντούρη την Αλεξίου και πολλούς πολλούς πολλούς άλλους.

Είδα το μΜητροπάνο μετά από πολύ καιρό και αλήθεια σας λεω ήταν στα καλύτερα του.

Ο άνθρωπος απλά δεν υπάρχει ούτε η φωνή του ούτε τα γγυρίσματα του.Απλά υπέροχος αν και ξενέρωσα λίγο που βγήκε σαν άλλος "σταρ" τελευταίος στι μια τη νυχτα.Άξιζε όμως το κόπο.

Εκστασιασμένη λοιπόν σήμερα και μετα κόπων και βασάνων ξύπνησα το πρωί.Ο καιρός αρχίζει και πέρνει τη μουντάδα που του αξίζει και η μέρα αρχίζει και γίνετια χειμωνιάτικη.

Περιμένω λοιπόν πως και τι το Σαββατοκύριακο να χωθώ κάτω από ενα πάπλωμα τη Παρασκευή το απόγευμα και να βγω από κει (αναγκαστηκά) τη Δευτέρα το πρωι.Αυτός ο καιρός με ηρεμεί πολύ και με κρατάει σπίτι.

Δεν εχω όρεξη για βόλτες και ξενύχτια παρά μόνο για φαγητό και ο προορισμός μου πια είναι"όσο πιο ψηλά τόσο πιο καλά" βουνό και πάλι βουνό.

Σε ζεστά και "χουχουλιάρικα" μαγαζιά με καλό φαγητό και γλυκό κρασί.Ε τώρα αν εχει και μουσικούλα όχι δεν θα πω.

Όνειρα λοιπόν και σχέδια που θέλω πολύ να πραγματοποιηθούν.Νιώθω οτι βαδίζω στη καλύτερη φάση της ζωής μου και θέλω να κάνω τα πάντα τώρα.Αρκεί να είμαι μαζί του.

Υ.ΓΑς βάλω ενα τέλος σε αυτό το παραλλήρημα γιατί για τη συναυλία ήθελα να σας πω και αλλού με βλέπω να τραβάω.Την καλημέρα μου τη χειμερινή πια σε όλους σας και πολλά φιλία στα μούτρα.

2008-09-18T07:09:00.000-07:00

Μόνο όταν είμαστε μαζί

ότι καημό και να χω

έχει η ζωή μου νόημα

και νιώθω πως υπάρχω

2008-09-15T06:52:00.000-07:00

Και ναι λοιπόν μια ακόμη Δευτέρα που ξύπνησα με πολύ όρεξη και κέφι(πράγμα αδιανόητο για τις δικές μου δευτέρες)
Πέρασα ενα εκπληκτικό 3ήμερο ξεκούρασης ηρεμίας και γνωριμιών(τα μέλη της μέλουσας οικογένειας μου)(άουτς πως ακούστηκε έτσι?)

Άνθρωποι που με έκαναν παιδί τους μέσα σε λίγες μέρες που με έκαναν να νιώσω άνετα σαν να ήμουν σπίτι μου.Που με κέρδισαν από τη πρώτη στιγμή και που μου έδιωξαν κάθε φόβο και ανησυχία.

Τα πράγματα πάνε πολύ καλά και τα ευχάριστα έρχονται.
Στις γιορτές λοιπόν θα έχουμε αρραβώνες και ενα νεο ξεκίνημα για τη ζωη της artou

Το σπιτάκι μας το φτιάξαμε (αν και προσωρινό) και δεν ξεκολλάμε από κει.
Ζούμε τη καλύτερη φάση της κοινής μας και μη ζωής και κάνουμε σχέδια για το μέλλον.

Και πρώτη φορά το μέλλον είναι το αύριο το μεθαύριο και οχι σε εναν αιώνα και βάλε.
Τα σχέδια μου είναι κοντινά και πραγματοποιήσημα.

Και μια δημόσια είδηση και πρόσκληση για τη skorpina: Δεν έχω κουμπάρα τι λες είσαι μέσα?

2008-09-10T07:34:00.000-07:00

Καθισμένη στο γραφείο και περιμένοντας να περάσει η ώρα για να φύγω γυρίζω στη blogoγειτονιά.

Αυτός ο μήνας τελικά έχει βυθίσει στη θλίψη πολύ κόσμο μαζί και μένα.Μια θλίψη χωρίς λόγο ύπαρξης, χωρίς αιτία και χωρίς προορισμό
Αν και ο καιρός δεν είναι μουντός αυτή η μελαγχολία έρχεται μόνη της όπως πάντα και χωρίς πρόσκληση.

Αν και καλά και χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα στο πίσω μέρος του μυαλού μου μια μουντάδα με κυριεύει τις τελευταίες μέρες.Μια προσμονή για το αβέβαιο αύριο και ενας φόβος συγχρόνως.
Τι έρχεται και αν θα μπορέσω να το αφομιώσω.

Τα πράγματα πάνε πολύ καλά επιτέλους και ως περίεργο ον νομίζω οτι ο κίνδυνος κρύβεται κάπου και εγω απλά δεν τον βλέπω.Μα έτσι είμαστε τελικά?Ψάχνουμε παντού τη "στραβή" και δεν ηρεμούμε ούτε λεπτό.Άγχος γρίνια μουρμούρα για το παραμικρό.

Έμαθα πολύ καλά να κλαίω σε σημείο που το έκανα συνήθεια.3 φορές την ημέρα μαζί με το καφέ, και τώρα που δεν μου χρείαζεται πια αυτή η συνήθεια εγω ψάχνομαι.

Τι που ποιός πότε και γιατί όλα γυρίζουν στο μυαλό μου και δεν μ αφήνουν να ζήσω αυτό που τόσο ξαφνικά παρουσιάστηκε και που τόσο καλό μου κάνει.Και εγω ψάχνω στις γωνίες κάτω από τα έπιπλα πίσω απο την πολυθρόνα να βρω και να ξορκίσω το κακό.

Γιατί θ αρθει το ξέρω το περιμένω.Αλλά περιμένοντας δεν ζω δεν βιώνω δεν απολαυμβάνω δεν ρουφάω τη ζωη.Και τι κάνεις εσύ για αυτό?Άνθρωπος θα είσαι και εσύ δεν μπορεί θα το χεις νιώσει και εσυ.

Αλήθεια έχει νιώσει ποτέ οτι τα πράγματα πάνε πολύ καλά και αυτό να σου προκαλεί μια ανησυχία κρυφή στο πίσω μέρος του μυαλού σου?Και πως το αντιμετώπισες?Πες μου και μένα ίσως βοηθήσει!!!

2008-09-05T00:58:00.000-07:00

Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα tango

κι ένα άγγιγμά σου κάτω από το τραπέζι

Αδιάφορα τριγύρω μου να κοιτώ

Στο γυμνό λαιμό μου το χέρι σου να παίζει

Τα λεφτά μου όλα δίνω για μια βραδιά

για ρομαντικές φιγούρες πάνω στην πίστα

Να παραμερίζουν όλοι από τη φωτιά

που θα στέλνει το κορμί μας στο πρίμα βίστα

Τα λεφτά μου όλα δίνω για μια ζημιά

που θα κάνει άνω κάτω την λογική σου

θέλει τρέλα η ζωή μας και νοστιμιά

άμα θες να βρεις τις πύλες του παραδείσου

Μια γυναίκα ένας άντρας κι ένας θεός

ένας έρωτας θεός να μας σημαδεύει

Να σου δίνω τα φιλιά στων κεριών το φως

και να παίρνω αυτά που ο νους ας απαγορεύει

2008-09-02T00:57:00.000-07:00

Τρέξιμο τρέξιμο πολύ
Να ξυπνήσεις το πρωι να ετοιμαστείς στο μπαμ(γιατι παλι αργησες να σηκωθεις)να φυγεις τρεχοντας για το γραφειο να μπεις στην Αττικη οδο(ουπς παλι μπλοκαρισμενη ειναι)

Εφτασες στο γραφειο τρεεεεεεεεχα τωρα 8 ώρες πανω κατω να ακους την καθε πα@$*@ρια του καθενα.

Χμ 6 η ωρα σχολασες τρεχα γρηγορα σπίτι μπανιο στα γρηγορα και τρεχα παλι για την απογευματινη δουλεια αυτη τη φορα

Ουφ κουραστηκα να βρεις χρονο για τον καλο σου για τους γονεις ασου για τους φιλους σου
και σιγα μην βρεις χρονο για σενα

Τι να κανω τι να κανω.Τρεχω βρε καλε μου να τα προλαβω ολα αλλα δεν με βλεπω να τα καταφερνω και ολοι παραπονα κανετε οτι δεν με βλεπετε οτι με χασατε οτι κουραζομαι οτι οτι οτι

Βρε λες να μην θελω εγω να καααααθομαι εσενα περιμενα για να μου το πεις?γργργργργ

Αντε καλη μερα να εχουμε

2008-08-29T04:13:00.000-07:00

Είσαι εδώ.
Ήρθες επιτέλους στη ζωή μου να μου χαρίσεις απλόχερα όσα τόσο πολύ είχα στερηθεί.

Χαρά.
Αγάπη.
Γέλιο.
Έρωτα.
Και αυτό το σφίξιμο στο στομάχι.

Χρόνια σε περίμενα και ήξερα βαθυά μέσα μου οτι κάποια στιγμή θα ερχόσουν.
Να μου γιατρέψει τις πληγές και να μου ανοίξεις καινούργιες δικές σου.Αυτές που δεν αιμοραγούν αυτές που δεν πονάνε.
Να μου δώσεις όλη σου τη γλύκα.
Να με κεράσεις το ποτό αυτό το γλυκό της ευτυχίας.

"Μπορείς να πιεις όσο θες" μου είπες και σε πίστεψα.

Πρόσεχε μην με απογοητεύσεις και εσυ, μη με ματώσεις.
Αν και ξέρω οτι εσυ δεν θα το κάνεις ποτέ.

Να σαι καλά
να μαι καλά
να σ αγαπώ

ΕΠΙ(ΑΝΑ)ΣΤΡΟΦΗ η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ?

2008-08-25T01:56:00.000-07:00

Εδώ είμαστε πίσω στα γνωστά μας στέκια.Γύρισα οριστικά από κάθε είδους διακοπές.
Με φορτισμένες μπαταρίες για το χειμώνα που έρχεται(αν και μεταξύ μας θα φροντίζω να τις φορτίζω λιγάκι και τα σαβ/κα)

Πέρασα ήρεμες και ξεκούραστες διακοπές με πολύυυυυυυ φαί και πολύ μπάνιο.Καλέ σαν γυφτάκι γύρισα αλήθεια σας λέω.Βέβαια το πως γύρισα είναι μια άλλη ιστορία .Είμαι πίσω από την προηγούμενη πέμπτη και πάω και έρχομαι στο γραφείο εντελώς μηχανικά και μη κάνοντας τίποτα.

Αν και πλησιάζουν τα γενέθλια μου (πράγμα που σημαίνει τέλος το καλοκαίρι και τυπικά)στις 31 του μηνός εγω δεν λεω αν αφήσω στη ντουλάπα την καλοκαιρινή μου διάθεση την οποία λεω φέτος να την κρατήσω όλο το χρόνο.Νομίζω θα μου χρειαστεί.

Δεν απαντώ λοιπόν σε ευχές του τύπου "Καλό χειμώνα" και συνεχίζω ακάθεκτη να είμαι στον "κόσμο" μου.

Και τώρα δηλαδή που το σκέφτομαι μάλλον πρέπει να αρχισω να με γιορτάζω από σήμερα.Τι δηλαδη οι άλλοι που γλεντάνε 3 μέρες πριν το γάμο και 3 μέρες μετά καλύτεροι από μένα είναι?Τα δωράκια μου τα πήρα νωρίς νωρίς αλλά κάτι μου λέει οτι εχω να λαβαίνω και άλλα.

Το καταλαβαίνω οτι το κείμενο δεν εχει ροή και είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις νόημα αλλά και η σκέψη μου κάπως έτσι είναι ανέμελη και χωρίς ουσία γι αυτό λοιπόν το τελειώνω αμέσως για να μην σε κουράσω άλλο ταπεινέ αναγνώστη.

Άντε καλή μας επιστροφή λοιπόν και τα κεφάλια μέσα(το λέω μήπως το πιστέψω στο τέλος και το κάνω και πράξη)

2008-08-19T02:28:00.000-07:00

Φ Ι Λ Ι Α ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΠΕΛΟ! ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΜΑΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ

2008-08-06T00:38:00.000-07:00

Μ΄έλεγαν μάγισσα

που καρδιές ράγισα

χόρευα κι άργησα

κάθε αρχή κατάργησα

Στο λαιμό το φιλί

και στο νου το δάκρυ μου

πολεμώ κι οι πολλοί

πολεμούν την άκρη μου

Πες μου εσύ

να φύγω να ζήσω ή να χαθώ

ποιο κρασί

στο χώμα να στάξω

για να κοιμηθώ

Μεθυσμένο φιλί

στο λαιμό το δάκρυ μου

πολεμώ κι οι πολλοί

πολεμούν την άκρη μου

Μ'έλεγαν μάγισσα

ποιες καρδιές εγώ ναυάγησα,

ρώταγα κι άργησα,

μια ζωή μόνο νοστάλγησα

Πες μου εσύνα φύγω να ζήσω ή να χαθώ

ποιο κρασί

στο χώμα να στάξω

για να κοιμηθώ

Η ζωή μου η τρελή,

μια φωτιά,μια μάγισσα

Πες μου εσύ

να φύγω να ζήσω ή να χαθώ

ποιο κρασίστο χώμα να στάξωγια να κοιμηθώ

Υ.Γ: αφιερωμένο εξαιρετικά(ξέρεις εσυ)

2008-07-30T04:32:00.000-07:00

Εδώ και μια ώρα ξεκιναώ συνέχεια αυτή την ανάρτηση και τη σβήνω.Ίσως είναι η ζέστη ίσως που το μυαλό μου είναι αλλού πάντως έμπνευση για να σας γραψω κάτι δεν έχω.

Η δουλειά έχει αρχίσει και σπάει μέρα με τη μέρα και ο ενας μετά τον άλλον εξαφανίζονται σε κάποιο νησι!
Θα είμαι στο γραφείο μέχρι ακι τις 14 του Αυγούστου αλλά δεν με ενοχλεί αυτό έχω πάρει ρακέτες και τάβλι να πάιζω με τα παιδιά στο γραφείο ουουου μια χαρά θα περάσουμε.

Άλλωστε τος πως περνάνε πια οι μέρες δεν το καταλαβαίνω.Βοηθάνε πολύ και οι εξορμήσεις του Σαββατοκύριακου σε κοντινούς προορισμούς που πολύ με ανανεώνουν.

Εντάξει οφείλω να ομολογήσω οτι πολλά έχουν αλλάξει πια στη ζωη μου και τα περισσοτερα από αυτά είναι αναζω/κα στο φουλ.

Στις φλέβες μου πια κυλάει τσίπουρο και μεζές και η πλάτη μου γίνεται κάθε Σάββατο όλο και πιο μαύρη θα παλέψω πολύ για το βραβείο της μις γύφτάκι 2008!

Άντε και σαν αν δρόσισε λιγάκι σήμερα........!
Καλό απόγευμα να έχουμε

2008-07-25T03:12:00.000-07:00

φευγωωωωωωωωω πάω στη θάλασσα

και σκοπεύω να βγω την κυριακή το βράδυ

γι αυτό σου λεω........

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ

2008-07-21T02:28:00.000-07:00

Ήρθε λοιπόν η ώρα να επιστρέψω και εγω σιγά σιγά στην πραγματικότητα.

Τον Ιούνιο έκανα ενα ταξιδάκι εκτός όπως όλοι ξέρετε αλλά όχι δεν έμεινα εκει μόνιμα επέστρεψα στη μια βδομάδα αλλά πολύ ψυχολογικά πιεσμένη αλλά και ξεκούραστη ετσι λοιπόν μη έχοντας κάτι καινούργιο να πω χάθηκα.

Ίσως τελικά ήθελα να χαθώ από μενα και όχι από σας αλλά μάλλον το έκανα με λάθος τρόπο.Και φυσικά όταν θέλησα να επιστρέψω βρήκα την πόρτα του ίντερνετ κλειστή.

Όλο αυτό το διάστημα λοιπόν δούλεψα πολύ (όπως πάντα) ξαναβγήκα σε άδεια έκανα μπάνια κοιμήθηκα πολύ ξεκουράστηκα βρήκα πράγματα που με γεμίζουν τα οποία αποφάσισα να εντάξω στη καθημερινότητα μου.

Κυκλοφόρησα καβάλησα πάλι μηχανή και θυμήθηκα την αίσθηση ελευθερίας που σου δίνει.

Έπνιξα τους φόβους μου άφησα στην άκρη το παρελθόν μου αφού τελικά συμβιβάστηκα με την ιδέα μιας και κατάλαβα οτι δεν μπορώ να το διαγράψω απλά το έκλεισα καλά στο ντουλάπι του και προς το παρόν πέταξα και το κλειδί.

Όλα αυτά λοιπόν με απελευθέρωσαν και με ελευθέρωσαν από τα στοιχειά του πριν και άνοιξα φτερά για το αύριο.

Και ναι λοιπόν ερωτεύτηκα ή ετσι νομίζω τουλάχιστον.Πάντως βρήκα κάτι νεο να ασχολούμαι και κυρίως να ασχολείται και αυτό μαζί μου (επιτέλους) αν και συγκρατημένα προσπαθώ να το ζήσω.

Οι λεπτομέρειες θα έρχονται με δώσεις μη μου πάθετε και τίποτα.

Καλή βδομάδα να έχουμε.......!

2008-07-16T12:27:00.001-07:00

ΕΔΩ είμαι δεν με εχουν απαγαγει εξωγήινοι όπως πολλοί νομίζεταια αλλά κομμένο ιντερνετ στη δουλειά εδω και ενα μηνα πρόβλημα με τη σύνδεση στο σπίτι και άλλα πολλά προβλήματα με κράτησαν μακρυα οχι για πολύ όμως.

Επανέρχομαι σε πολύ λίγο με πολλά νεα και πολύ κεφάτη διάθεση.

Φιλιά πολλά προς το παρόν και λίγο υπομονή ακόμα.

2008-06-04T02:26:00.000-07:00

Και να μαι πάλι εδω.Αυτή τη φορά σας γράφω από την "θεσπέσια" Βουλγαρία.Ποτέ μου δεν τη συμπάθησα αυτή τη χώρα δεν ξέρω γιατί άλλά από τη πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου εδω κατάλαβα οτι δεν θα τα πηγαίαν με καλά οι δυό μας.

Ήρθα για να ξεκουραστώ και προς το παρόν αυτό κάνω.Είχα ανάγκη να φύγω λίγο μακρυά από τα πράγματα και από τους ανθρώπους να κλειστώ σε 4 τοίχους και να τα βρω με τον εαυτό μου για να μπορέσω μετά να τα βρω και με όλους τους υπόλοιπους.

Και αυτό προσπαθώ να κάνω εδώ και 3 μέρες που βρίσκομαι εδω.Σκέφτομαι συνέχεια καταστάσει προβλήματα και λύσεις ποιό πρόβλημα ταιριάζει μ ε ποια λύση μήπως και καταφέρω στο τέλος να λύσω το γρίφο της καθημερινότητας μου.

Καλοκαίριασε και εγω ακόμα παλέυω με τέρατα του παρελθόντος και καταστάσεις που με χαλάνε.Νιώθω πολύ σίγουρη για τον εαυτό μου αλλά φοβάμαι τις αντιδράσεις μου.Σαν παιδί μεγαλωμένο μόνο του δεν εχω μάθει να μοιράζομαι(κακό αυτό) έχω μάθει όμως να δφιεκδικώ ότι μου ανήκει να υποστηρίζω την άποψη μου μέχρι τέλους και να τηρώ τις αξίες και τα πιστεύω μου αθάνατα στο χρόνο.

Να που και πάλι σκέψεις γυρνάνε στο μυαλό μου αντι να σας πω πως περνάω εδω στη ξενητιά αναλώνομαι με σκέψεις.

Τα παρατάω λοιπόν και φεύγω πάω βόλτα να μαζεύψω ήλιο όσο ήλιο δηλαδη μπορεί να έχει αυτή η χώρα.

Θα επανέλθω σύντομα.....

2008-05-30T06:36:00.000-07:00

Τον τελευταίο καιρό έχει πλακώσει πολύ δουλειά στο γραφείο και δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα πόσο μάλλον να μπω να δω τι κάνετε.Άσε που έχουν μαζευτεί και πολλοί χαφιέδες γύρω μου και δεν τολμάω ούτε το μαιλ μου να ανοίξω πια για να μην ακουστεί οτι χαζεύω εν ώρα εργασίας και χάσω και τη δουλειά μου στα καλά καθούμενα.

Και επειδή τα πράγματα στη δουλειά είναι πολύ κόκκινα και μυρίζουν μπαρούτι αποφάσισα για το δικό τους καλό πρώτα από όλα και μετά για τη δική μου ηρεμία να πάρω μια βδομαδούλα άδεια και να την κοπανήσω σ άλλη γη σε άλλα μέρη.

Έτσι λοιπόν μην ανησυχήσετε φίλοι και γνωστοί και κυρίως μην με ψάξετε.Φεύγω να βρω τον εαυτό μου την ηρεμία μου που πολύκαιρό τώρα έχω χάσει και τα νεύρα μου που από το τράβα τράβα τα έχω κάνει κουρτίνες σε 3μετρη μπαλκονόπορτα.

Μέχρι να γυρίσω να περνάτε καλά να μην αγχώνεστε γιατί θα καταλήξετε σαν και μένα και δεν είναι ωραίο το θέαμα,να περνάτε να αφήνετε μια καλημέρα θα μπαίνω να σας βλέπω που και που και να κάνετε υπομονή το καλοκαίρι είναι εδω και θα τα διορθώσει όλα.

Αυτοί οι μήνες δεν ξέρω γιατί αλλά έχουν κάτι μαγικό πάνω τους όπως και οι γιορτινοί μήνες.

Βάζω το καπελάκι μου στραβά πέρνω τα κουβαδάκια μου και πάω σε άλλες παραλίες.........!

ΦΙΛΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΡΟΥΦΗΧΤΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

2008-05-23T06:00:00.000-07:00

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ....

2008-05-21T01:30:00.000-07:00

Τούτο το μήνα τον αποπάνω
Τον αποπάνω τον παραπάνω
Αητός εβγήκε να κυνηγήσει
Να κυνηγήσει και να γυρίσει
Δεν κυνηγούσε λαγούς κι ελάφια
Μόνο εκυνήγα δυο μαύρα μάτια
Μαύρα μου μάτια κι αγαπημένα
Και πως περνάτε χωρίς εμένα
Μαύρα μου μάτια κόκκινα χείλη
Έβγα μικρή μου στο παραθύρι
Να δεις τον ήλιο και το φεγγάρι
Να δεις το νέο που θα σε πάρει
Γαϊτάνι πλέκω και δεν αδειάζω
Δε μου βολεί να κουβεντιάζω
Πανάθεμά το και το γαϊτάνι
Κι απού το πλέκει κι απού το βάνει
Πανάθεμά το και το γαϊτάνι
Κι απού το πλέκει κι απού το βάνει

Το τελευταιο καιρό (εδω και κατι μηνες) εχω κολλήσει με τα κρητικά ήμουν απο παιδί δεμένη με τη Κρήτη αλλά μόνο ως νησί για διακοπές και τίποτε παραπάνω.

Πέρασα εκει τις πρώτες μου αποδράσεις χωρίς γονείς και τις καλύτερες μεχρι τωρα αναμνήσεις καλοκαιρινού έρωτα τις έχω από αυτό το νησί.

Αργότερα ερωτεύτικα τις μαντινάδες τους και τα τραγούδια τους μεγαλόνωντας κατανόησα τους στίχους τους .

Θαυμάζω τους Κρητικούς τους ντόπιους τους παλιούς λατρέω το μαύρο χρώμα από παιδί απλα τώρα πια βρήκα και τους λόγους για τους οποίους το φοράω.

Αν δεν γνωρίσεις Κρητικό αν δεν ζήσεις γάμο στη Κρήτη πιστέψτε με δεν εχεις δει τίποτα.

Άνθρωποι απλοί μακρυά από τη καθημερινότητα το αγχος και τη τρελα.Άνθρωποι με δική τους νοοτροπία με δική τους λογική μακρυά από τη δική μας κοινή λογικοί

Άνθρωποι καθαροί απλοί και πολύπλοκοι ταυτόχρονα.Με μια μαγική ικανότητα να σου πλεξουν τραγούδι μέσα σε λίγα μόνο λεπτά.

Νιώθω την ανάγκη να πω ενα μεγάλο ευχαριστώ σε έναν Άνθρωπο που με έκανε να εκτιμήσω και να λατρέψω τη Κρήτη και τους κατοίκους της.

Υ.Γ εσυ μη σχολιάσεις τίποτα σε φαγα.

2008-05-19T05:08:00.000-07:00

ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΚΟΜΑ

ΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

Σ' ΑΓΑΠΩ

ΝΑ

ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ

2008-05-13T00:29:00.000-07:00

για το http://autographcollectors.blogspot.com

Οι κανονες ειναι απλοι:1. Γράψε
2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )
3. Πόσταρε.
4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν. (επίσης απαραίτητα, για να μαζευτούν όσο περισσότερα χειρόγραφα γίνεται)

Όσοι πιστοί προσέλθετε η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όποιον δεν έχει ήδη παίξει.

Υ.Γ ευχαριστώ όσους με κάλεσας αν και άργησα λίγο

ΚΑΛΗΜΕΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ!!!

ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΓΙΑ.....!

2008-05-11T23:38:00.000-07:00

Είναι δύσκολες αυτές οι μερές όπως όλοι έχετε καταλάβει γι αυτό και δεν είμαι συχνά στο blogoσπιτό μου.
Δεν έρχομαι στη δουλειά και σήμερα ήμουνα από το πρωί (6:30) στο βενζινάδικο να περιμένω να φουλάρω τα αυτοκίνητα βενζίνη.

Θέλω να ανοίξει η γη και να με εξαφανίσει.Δεν ξυπνάω πια με όρεξη για δουλειά γι αυτό και όλο βρίσκω δικαιολογίες για να μην έρχομαι και όταν ερχομαι εχω μια άθλια διάθεση και όπως είναι φυσικό όλο αυτό με επηρεάζει πολύ αρνητικά.

Ψάχνωμαι λοιπόν να αλλάξω πολλά δουλειά καθημερινότητα άποψη για τη ζωή .η συνέχεια της ιστορίας (που τόσοι περιμένετε)θα έρθει στην επόμενη ανάρτηση όπως και η πρόσκλησούλα που έχω λάβει για το παιχνιδάκι της εποχής.

Προς το παρόν σας αφήνω μια τεράστια ΚΑΛΗΜΕΡΑ για ενα ωραίο ξεκίνημα της βδομάδας και έρχομαι από τα blogoσπιτικά σας για καλημέρες και καφέ......!

2008-05-06T03:12:00.000-07:00

Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες.Αυτές τις μονότονες τις ανιαρές μέρες που περνούσαν χωρίς να αφήνουν πίσω τους κανένα σημάδι καμία θύμιση

Ήταν μέρες τώρα που ενα άσχημο προαίσθημα την περιτρυγίριζε.Κάτι κακό θα συνέβιανε ήταν σίγουρη.

Πίστευε στις προλήψεις στα προαισθήματα και κυρίως είχε εμπιστοσύνη στη καρδιά της.
Αυτή τη φορά όμως το συναίσθημα ήταν περίεργο.

Ούτε καλό αλλα΄ούτε και τραγικό.Αυτά σκεφτόταν όσο ετοιμαζόταν για το γραφείο.
Κάθε μέρα τα ίδια πρωινό ξύπνημα μπάνιο μαλλί σχεδόν κομμωτηρίου και βάψιμο κλασάτο αλλά κατάλληλο για πρωί.

Ήταν γύρω στα τριάντα παρά κάτι αλλά πάντα έδειχνε μεγαλύτερη.Λόγω ύφους λόγω δουλειάς θες ίσως και λόγω ντυσίματος.Δεν την ενοχλούσε όμως ίσα ίσα της άρεσε να μπερδεύει το κόσμο.

Έφτασε στο γραφείο γύρω στις 8 εκθαμβωτική όπως και κάθε μέρα άλλωστε.
Αλλά με μια μελαγχολία στα μάτια της.Κάτι έκρυβαν αυτά τα μάτια
χωρίς κανείς να μπορεί να καταλάβει τι ήταν αυτό .

Ένα μυστήριο κορίτσι πολύ χαρούμενο αλλά με μαράζι στη ψυχή.
Ήξερε να κρύβει καλά τα προσωπικά της και ότι άσχημο το κράταγε μέσα της και δεν το μοιραζόταν
με κανέναν πέρα από τον εαυτό της.

Της νύχτες έκλαιγε μόνη της και μιλούσε στο μαξιλάρι της σιγά μην
την ακούσει κανείς αλλά και με θυμό για να βγάλει από
μέσα της όλη την ένταση της .

Οι ώρες στο γραφείο κυλούσαν πότε αργά και βασανιστηκά και πότε γρήγορα σαν το νεράκι ανάλογα με τη δουλειά και με την όρεξη που είχε να δουλέψει.
Τις καλές της μέρες πέταγε δούλευε με ρυθμούς τρελούς και έβγαζε δουλειά για δέκα

Τις τελευταίες μέρες όμως δεν είχε όρεξη το μυαλό της δεν μπορούσε να μείνει συγκεντρωμένο και η σκέψη της ταξίδευε.

Ήταν μόνη πολύ καιρό τώρα με λίγους φίλους και χωρίς γονείς.Τους είχε χάσει και τους δυο πριν δυο χρόνια σε ενα τροχαίο στην εθνική.
Και από τότε είχε μείνει μόνη και δεν μπορούσε να βάλει κανέναν στη ζωή της

Είχε παραξενέψει έτσι έλεγε σε όλους και δεν συμβιβαζόταν εύκολα.
Μέσα της όμως λαχταρούσε μια παρέα μια συντροφιά για τις άδειες νύχτες της.Φοβόταν τη νύχτα τη φοβόταν πολύ.
Και μέσα σε τέοιες σκέψεις πέρναγαν οι ώρες και άλλαζαν οι μέρες χωρίς τίποτα το σημαντικό χωρίς καμία αλλαγή χωρίς χρώμα χωρίς μουσική η ζωή της.

Και κάπως περίεργα γνώρισε το Παύλο.Σε μία από τις σπάνιες βραδυνές τις εξόδους με φίλες.
Ήταν Παρασκευή βράδυ και το τηλέφωνο χτυπούσε επίμονα ήταν η κολλητή της αλλά δεν είχε καμία όρεξη να μιλήσει σε κανένα.Από την άλλη πλευρά της γραμής η φίλη της επέμενε γιατί ήξερε την ήξερε πια πολύ καλά και πονούσε μαζί της στενοχωριόταν για την κατάσταση της φιλενάδας της.Από παιδιά μαζί και τα τελευταία χρόνια κόντευε να ξεχάσει την ύπαρξη της το πρώσοπο της το γάργαρο γέλιο.

Τελικά απόφάσισε να σηκώσει το τηλέφωνο και μετά από πολλά παρακάλια αποφάσησε να βγει αν και δεν είχε όρεξη.
Ντύθηκε με το ζόρι βάφτηκεέλαφρα απλα΄και μόνο για να μην φαίνονται έντονα οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια της.Μπήκε στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε για την παραλιακή.

Πόσα χρόνια είχε να κατέβει στη θάλασσα ούτε που θυμότνα πια.Και μουρμούριζε από τα νεύρα της γιατί ήταν κολλημένη στη κίνηση.Μα τι ήθελε Παρασκευή βράδυ μαζί με όόόόόλο αυτό το κόσμο να τραβιέται στη Γλυφάδα.Μετάνιωνε την ώρα και τη στιγμή που είχε πεί το ναι στη φιλενάδα της.

Και έτσι όπως ήταν αφηρημένη και χαμένη μέσα στις σκέψεις της ......................ακούστηκε το "μπαμ"

συνεχίζεται

2008-04-29T05:58:00.000-07:00

Αυτό ήταν!Πέρασε και το Πάσχα.
Φάγαμε ήπιαμε κοιμηθήκαμε ατελείωτες ώρες (εγω προσωπικά μέρες ολόκληρες) και γυρίσαμε δειλά δειλά στις δουλίτσες μας

Τώρα στη τελική ευθεία για το Καλοκαίρι.Αν και ο καιρός μας τα χάλασε φέτος εγω πέρασα όμορφα και κυρίως πολύ πολύ ήσυχα.Αυτό είχα ανάγκη να κάνω.Να ξεκουραστώ και να κοιμηθώ και αυτό έκανα φυσικά και δεν άφησα κανέναν να με ενοχλήσει.

Από οτι είδα το πρωί στους δρόμους δεν έχουμε γυρίσει και πολλοί ,είναι και η αργία της Πρωτομαγιάς στη μέση και μάλλον μείνανε στα χωρία τους οι περισσότεροι.

Και αναρωτιέμαι και εγώ γιατί δεν πήρα άδεια και γύρισα σαν καλή υπάλληλος να δουλέψω.Κάνω κάτι τέτοια λάθη που και που αλλά που θα μου πάει θα με στρώσω μικρή είμαι ακόμα.

Βέβαι η πόλη είναι υπέροχη όταν όλοι λείπουν.Σκοπεύω να βγω και για ψώνια το απόγευμα και ελπίζω να απολαύσω τα άδεια μαγαζιά.
Έχω ενα γάμο το Σάββατο όχι πολύ κοντινό αλλά όχι ακι μακρινό.Παντρεύεται η αδελφή της κολλητής μου και μπορώ να πω οτι αν ήμουν εγω στη θέση της νύφης λιγότερα έξοδα θα είχα.

Τρέχα βρες φόρεμα με ασορτί παπούτσια και τσαντάκι για το γάμο και διαφορετικό για το κρεβάτι(σσ δεν κάνει να σε δουν με το ίδιο ρούχο δύο φορές λέει η μαμά μου)(εγω και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη τα φοράμε μία φορά και μετά τα χαρίζουμε)

Τρέχα πάρε δώρο βοήθα τη νύφη στο σχέδια και στο στολισμό της εκκλησίας(θα τον κάνει η κολλητή μου και αδερφή της νύφης) Να είσαι και στις μπουμπουνιέρες να είσαι και υπεύθυνη στο τραπέζι να είσαι και εδω να είσαι και εκεί.

Ουφ τη κούραση και αυτή !!!!
Και φυσικά σαν γνήσια τεμπέλα άφησα όλες τις δουλειές για την τελευταία στιγμή.Ρούχα θα παώ σήμερα να πάρω μαζί με όλα τα αξεσουάρ(παρακαλάτε να βρω γιατί αλλιώς θα εμφανιστώ με το μαγιό στην εκκλησία)

Αύριο είναι το κρεβάτι (άρα δεν υπαρχει χρόνος για τρέξιμο)και τώρα που το σκέφτομαι

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

γι αυτό παίρνω και μια άδεια 2ωρη από τη σημαία και βουρ για ΜΑΓΑΖΙΑΑΑΑΑΑΑΑ

Καλό απόγευμα σε όσους έχουμε επιστρέψει καλή προσαρμογή και οι υπόλοιποι καλή επιστροφή

2008-04-23T04:38:00.000-07:00

Κ Α Λ Ο Π Α Σ Χ Α !!!

2008-04-21T05:53:00.000-07:00

είμαι καλά

κατά ενα περίεργο τρόπο

δεν σε σκέφτομαι

πια

τουλάχιστον οχι τόσο συχνά

μου λείπεις

αλλά έμαθα πια να ζω χωρίς εσενα

τα βρήκα με τη μοναξιά μου

και τώρα τ απάμε μια χαρά

τα βρίσκω με τον εαυτό μου

κάνω σχέδια για το μέλλον

και είμαι καλά

ζω για μενα

και ονειρεύομαι το μέλλον

2008-04-18T05:06:00.000-07:00

Το αποψινό θέμα συζήτησης παρακαλώ να του δώσετε τη πρέπουσα προσοχή και να το σκεφτείτε καλά!

ΠΡΟΞΕΝΙΟ-ΓΝΩΡΙΜΙΑ-ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Είναι κάτι που κάνω από πολύ παλιά προξενεύω κόσμο αλλά όχι με την ένοια αυτή.Κάνω γνωριμίες σε φίλους μου λεω τα καλά μου λόγια και από κει και πέρα αν γίνει έγινε.

Παλιά ήμουν πολύ καλή σε αυτό, σε σημείο που παντρευω το ξαδελφο μου σε λίγους μήνες με μια παλιά μου συμαμθήτρια.

Αλλά ποτέ δεν ήθελα να το κάνουν σε μένα αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια.Εγώ όταν γνώριζα φίλους μου μεταξύ τους ήμουν πολύ προσεκτική και δεν εκαναν κανέναν να νιώσει άβολα και κυρίως να νιώσεις οτι τον "προξενεύω" πολύ άσχημο συναίσθημα και ειδικά σε αυτές τις τότε μικρές ηλικίες .

Πριν λίγες μέρες με πλησίασε μια συνάδελφος-φίλη στο γραφείο με σκοπό να μου γνωρίσει το κουμπάρο της ο οποίος είναι μόνος και νομίζει οτι θα ήταν μια καλή γνωριμία(με βλέπει μόνη τόσο καιρό και ανησυχεί)

Όλα καλά μέχρι εδω αλλά η συγκεκριμένη κοπέλα δεν έχει καθόλου τακτ και το όλο θέμα έγινε πολύ γρήγορα απότομα και κυρίως σαν ΠΡΟΞΕΝΙΟ!!
Βρεθήκαμε λοιπόν σπίτι της δήθεν τυχαία για μένα αλλά πολύ καλά σχεδιασμένα για εκείνους.

¨Ενιωσα λοιπόν φοβερή αμηχανία και κυρίως σαν να με δείχνανε και να με παζαρεύανε για πούλημα.Με αυτά και με εκείνα ο άνθρωπος εκ πρώτης δεν μου ήταν αδιάφορος αλλά η όλη ίντριγκα που κρύβεται από πίσω μου δημιουργεί αμηχανία και ενα περιεργο συναίσθημα.

Για να μην σας κουράζω όμως πολύ τα φερανε από δω τα φέρανε από κει και με στέλνουνε σημερα σε ραντευού μαζί του για φαγητό.
Υπό άλλες συνθήκες ίσως και να μου άρεσε αλλά τώρα δεν ξέρω αν θέλω να παω και γενικα αν θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία.Θα μου πεις τώρα εσυ που διαβάζεις μην κλωτσάς τη τύχη σου και τι έχω να χάσω.Την αξιοπρέπεια μου ίσως?Που επέτρεψα να με προξενέψουν?Και είμαι μόλις στα 23 τι φοβήθηκε μην της μείνω στο ράφι???

Εσείς τι γνώμη έχετε για τα προξενιά και τις γνωριμίες?Και αν είσασταν στη θέση μου τι θα κάνατε?

2008-04-16T06:16:00.001-07:00

Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε

μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε

πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται

τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας

και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας

για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα

σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα

στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου

στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας

και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας

για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

Είναι ενα τραγούδι του Παπακωνσταντίνου το οποίο από τότε που το άκουσα μου έχει κολλήσει στο μυαλό και το ψιθυρίζω συνέχεια.

Στίχοι που λάτρεψα από την πρώτη φορά που το άκουσα και μουσική που με ταξιδεύει .Δεν ξέρω πως μπορώ να το βαλω να το ακούσετε αλλά θα προσπαθήσω.

update:Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη dee dee μου που με βοήθησε βημα βημα(είμαι και άσχετη) να βρω το τραγουδακι και να το ακούτε και εσείς τώρα .Κατερινάκι σε ευχαριστώωωωωωωωωωωωωωωωω!!

2008-04-11T03:13:00.000-07:00

Σήμερα ξύπνησα με μια γλυκειά πίκρα να με τρυγιρίζει.

Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά η σημερινή μερα είναι περίεργη.Με εχει πιασει μια νοσταλγία.σκέφτομαι συνέχεια που είμουν πέρυσι τέτοια μέρα τι έκανα γιατί το έκανα και πως το έκανα.Και τι θα γινόταν αν δεν το είχα κάνει ετσι?

Μια ανυπομονυσία γι αυτό που θα έρθει πως θα είναι τι θα φέρει μαζί του?

Είναι περίεργες αυτές οι μέρες.Βγαίνει ο βαρύς χειμώνας αλλά δεν έχει μπει ακόμα το ανέμελο και τρελό καλοκαίρι.

Εποχή ανασκόπησης ενα πράγμα.Θύμησες από το χτες ήρθαν πάλι να κάνουν την επισκεψη τους

Δεν είανι πάντα γλυκές μαζί τους φέρνουν και αγκάθια του παρελθόντος που πονάνε ακόμα και που ανοίγουν πληγές που δεν είχαν κλείσει καλά.

Αλήθεια κλείνουν άργε κάποτε οι πλήγές οι πάντα αιμοραγούν αν τις πειράξεις?

Και που είναι αυτό το καινούργιο που θα κάνει τις πληγές να ξεχαστούν και που θα βάλει ράμματα πάνω τους να μην ανοίγουν πια?¨

Τα χρώματα τις εποχής είναι έντονα όπως και η ζωή αυτό το καιρό.Για τα πιο πολλά ζώα και φυτά είναι η εποχή αναπαραγωγής .

Αλήθεια τι πιο όμορφο από μια πολύχρωμη πεταλούδα που ζουζουνίζει σε πολύχρωμα λουλούδια?

Τα αυτιά μου είναι κλειστά στους ενοχλητικούς θορύβους ακούω μόνο οτι εχω ανάγκη αν ακούσω.Δεν χαλάω το σάλιο μου παρα μόνο για κουβέντες που είναι απαραίτητο να ειπωθούν.Κρατάω δυνάμεις για τα καλύτερα που θά ρθουν(ετσι μου παν)

Αλλά αργούν πολύ και κουράστηκα να περιμένω.Βλέπεις είμαι άνθρωπος τον άκρων.Γελαώ πολύ και δυνατά κλαίω πολύ και με ρυθμό αλλά όταν δεν συμβαίνει τίποτα σημαντικό στη ζωή μου και όλα γύρω μου είναι αδιάφορα τότε δεν λειτουργώ με πιάνει το παράπονο και η γκρίνια.

Πολύ γρίνια και πολύ μουρμούρα αλλά όσοι είστε δίπλα μου δείξτε λίγο κατανόηση γιατί δεν εχω με τη να ασχοληθώ και αναμασάω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.

Ή αν μπορείτε δώστε μου τροφή για ασχολιά και εγω δεν θα σας ξαναενοχλήσω.........

2008-04-07T07:49:00.000-07:00

Αν και λίγο καθυστερημένα αποφάσισα να παίξω και εγω στο παιχνιδάκι της φαβούλας για τους παπουτσομ

ένους και μη blogoγάτους

Και ορίστε δύο φότο από ενα από τα αγαπημένα μου ζευγάρια.Μαύρη γόβα 12ποντη κλασική και με έχει βγάλει από δύσκολες καταστάσεις πολλές φορές.

Βέβαια σε όσους με γνωρίζουν θα είναι δύσκολο να καταλάβουν πως αρκέστηκα σε ένα μόνο ζευγάρι αφού τα παπούτσια και οι τσάντες είναι φετίχ για μένα και όπου σταθώ ψωνίζω παπούτσια.

Σας υπόσχομαι και μια φοτο με την ντουλάπα παπουτσιών για να καταλάβεται........

Θέλω να πετάξω το γοβάκι μου μαζί με την πρόσκληση στη skorpina ετσι γιατί είμαι πολύ περίεργη να δω τι θα διαλέξει.

2008-04-06T05:14:00.000-07:00

όλα είναι πολύ διαφορετικά
από τότε που έφυγες τίποτα δεν είναι ίδιο πια .....
στην αρχη ήταν δύσκολα τα δάκρυα
κυλούσαν σαν να ήθελαν απεγνωσμένα

να βγουν από μέσα μου
και να ρθουν να σ ανταμώσουν
και τα άφησα να φύγουν
να ρθουν να σε βρούν
τους έστειλα και μια ευχη
για σενα
να σαι καλά εκει που πας

μετά τα δάκρυα στέρεψαν δεν είχα
άλλα να σου στείλω πίεζα
τον εαυτό μου αλλά δεν υπήρχαν άλλα

πέρασε ο καιρός
έμαθα να ζω χωρίς εσένα
ή μαλλον έμαθα να ζω μακρυα
από σενα

ήσουν πάντα εδω δίπλα μου
σε ένιωθα ήθελα να πιστέψω
οτι είσαι κοντά μου

ο χρόνος κατάφερε να
γιατρέψει τη πληγή που
άφησες φεύγοντας

όμως κανε΄ςι δεν μπόρεσε να
πάρει τη θέση σου κανέναν
δεν άφησα να μπει στη ζωή μου
όσο βαθυά είχες μπει εσύ

ήσουν πατέρας ήσουν φίλος
ήσουν γνωστός μα
τόσο άγνωστος συνάμα

ταλαιπωρημένος από τη ζωή μα πάντα
γελαστός και πρόσχαρος

δεν κατάφερα να σου
μιάσω να κλέψω λίγο από τη σοφία σου
λίγο από τη μελαγχωλία στα μάτια σου

ήσουν το άλλο μου
μισό και τώρα ζω μισή

Να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ψηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
Να με προσέχεις.....

2008-04-04T06:20:00.000-07:00

Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου

Μουσική: Χαρούλα Αλεξίου

Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Ρίχνεις τα μάτια σου στη γη

λες κι έχεις πάρει διαταγή να μην μιλήσεις

Αν σε ρωτήσω το γιατί

γυρνάς την πλάτη σου αντί να μου εξηγήσεις

Άρχισες να λείπεις ξαφνικά

και τα ερωτηματικά μου σαν μελίσσι

κι ότι πριν φαινόταν φυσικό

τώρα για λόγο βασικό πια θα ισχύσει

Πάγωσε ο χρόνος την αγάπη μας

κάποτε για αστείο το ‘χες πει

το πολύ μαζί σκοτώνει

το φιλί μας το παγώνει σκότωσε κι εμάς

το πολύ μαζί σκοτώνει

Έκανες την πλήξη σου θυμό

κι έτσι άρχισα να επιθυμώ

παλιές φιλίες

μα όταν σκορπίζουν τα πουλιά

μοιάζει η αγάπη σαν τις άδειες παραλίες

Ήρθε κι η δική μας η στροφή

κάποτε οι άνθρωποι οι σοφοί μας το ‘χαν μάθει

δε θα καθαρίσουμε ποτέ

άμα δε βρούμε το κρυμμένο μας το αγκάθι

2008-04-02T00:41:00.000-07:00

Εχθές μετά από τα τόσο καλά σχόλια που είχα ακούσει όλων αυτών που είχαν δει τη ταινία αποφάσισα να τη δω και εγω.

Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που σήμερα το πρωί την κατέβασα για να την έχω να τη βλέπω συνέχεια μέχρι να μυρίσει και επισήμως καλοκαίρι.

Καταπληκτικά τοπία και φοβερές εικόνες από τη Σίφνο.Ανα και δεν περίμενα να αξίζει με ενθουσίασαν όλοι οι ηθοποιοί και πιο πολύ ο Θέμος (περιέργως ήταν πολύ πολύ καλός)

Όσο για τις δύο κυρίες ήταν πολύ δροσερές και κυρίως πολύ όμορφες.Μια ταινία με ανατρεπτικό story και πολύ γέλιο.

Τη βλέπεις ευχάριστα και λιώνεις μπροστά στη καταγάλανη θάλασσα της Σίφνου και στα καταπληκτικά πλάνα της ταινίας.

Η αλήθεια είνα οτι τη Παπουτσάκη τη ζήλεψα πολύ φοβερό κορμί και το απόλυτα τέλειο μαύρισμα.Μα καλά καμία πιό κοντή και πιό γεματούλα δεν βρήκαν να βάλουν?Να μην παθαίνουμε ψυχολογικά και εμείς οι απλοί θεατές?

Να τη δείτε τη ταινία αξίζει ......!

2008-04-01T06:20:00.000-07:00

Kαλημέρα και καλό μήνα!! Πρώτη του Απρίλη σήμερα και φεύγει πια για τα καλά ο χειμώναςΑντε στο καλό να πάει γιατί πολύ με κούρασε αυτός ο χειμώνας.

Με έφθειρε με ταλαιπώρησε

Για ακόμα μια φορά έκλαψα

πόνεσα

γέλασα

χτυπήθηκα

πέρασα πολύ καλά

και πολύ άσχημα

γνώρισα κόσμο

έχασα φίλους

ταξίδεψα

γύρισα

κλείστηκα σπίτι.

Αλλά όλα αυτά πια δείχνουν πολύ μακρυνά όσο πλησιάζει το ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.Αλλά φτάνει πια το παρελθόν και τέλος ο χειμώνας.Καλό μήνα να χουμε! ! !

Αλήθεια τι φάρσες κάνατε σήμερα και πόσοι από σας τη πατήσατε?!?!?

2008-03-27T07:34:00.000-07:00

Το τελευταίο καιρό το έχω παραμελήσει το blogoσπιτο μου και αυτό γιατί δεν υπάρχει κάτι συνταρακτικό στη ζωή μου που να αξίζει να το μοιραστώ μαζί σας.

Πότέ μου δεν κράταγα ημερολόγιο πολλές φορές στο παρελθόν το επιχείρησα αλλά πάντα μετά από λίγο καιρό το παράταγα.

Όταν άνοιξα αυτο το blog όλο χαρά και όρεξη πίστευα οτι θα είμαι κάθε μέρα εδω και αυτό το κατάφερα για αρκετό καιρό όμως σιγά σιγά γεγονότα και καταστάσεις με κράτησαν εκτός.

Είδαν όμως οτι ο λίγος κόσμος που με επισκεπτόταν εξακολουθούσε να περνάει να μου αφήνει μια καλημέρα και ενα καλό λόγο και δεν σας κρύβω οτι είναι ενα συνάισθημα που με κάνει να νιώθω πολλά .

Προτίμησα λοιπόν να γράφω όταν έχω κάτι να πω και όχι μόνο και μόνο για να πω οτι κάτι έγραψα.

Αισθάνομαι πολύ τυχερή γιατί μέσα από αυτό το Blog γνώρισα πολύ κόσμο θέλω όμως σήμερα να αναφερθώ σε μια ΦΙΛΗ που γνώρισα εδω και νιώθω πολύ τυχερή για αυτό.

Πρίν αρκετό καιρό με επισκέφθηκε η skorpina και μου άφησε ενα σχόλιο "νιώθω οτι αυτά που διαβάζω τα εχω γράψει εγω" και με το καιρό κατάλαβα οτι οι σκέψεις μου ήταν σαν να τις είχε σκεφτεί εκείνη.Μετά από λίγο διάστημα αποφασίζουμε οτι πρέπει νασυναντηθούμε.

Όλα έδειχναν οτι θα ήταν μια καλή συνάντηση οτι σκεφτόμουν εγω το πρότεινε εκείνη και ότι σκεφτόταν εκείνη το πρότεινα εγω ήταν απίθανο αυτό που μας τύχαινε.

Και όλα αποδέχτηκαν όπως ακριβώς τα είχαμε προβλέψει.Στη πρώτη μας συνάντηση παραθέσαμε όλοι μας τη ζωή μέσα σε λίγες ώρες και όλα έδιεχναν οτι βαδίζαμε παράλληλα ακόμα και τα γεγονότα στη ζωή μας ήταν πανωμυότυπα.

Ένιωσα οτι τη ξέρω χρόνια και όλα αυτά που μου λέει τα γνωρίζω καλά.Η καθημερινότητα της πολύ πιεσμένη όπως και η δική μου και έφυγα με μια αίσθηση πικρίας οτι δεν θα καταφέρω να την ξαναδω εύκολα.

Το αντίθετο κολλήσαμε η μια με την άλλη πολύ απλά και εύκολα.Είναι πλέον ένας άνθρωπος μέσα στη ζωή μου εχει κερδίσει απόλυτα την εμπιστοσύνη και τη φιλία μου.Θέλω λοιπόν να της πω ενα δημόσιο και τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όσα έχει κάνει για μένα μέχρι τώρα και για ότι θα κάνει από δω και πέρα(δεν γλυτώνεις ετσι εύκολα χιχι)

Να ξέρεις λοιπόν οτι σκοπεύοω να μείνω δίπλα σου στα εύκολα και στα δύσκολα και ιδιαίτερα μετά το τελευταίο χαστούκι που έφαγα(ξέρεις εσυ...) είναι πολύ σημαντική η παρουσία σου στη ζωή μου.

Μακάρι να κρατήσει και να είναι πάντα τόσο ροζ όσο και τώρα!!!!

Και μια ευχή για όλους εσας να βρείτε και εσείς μια φίλη/ο σαν και αυτή που βρήκα και εγω έστω και λίγο καθυστερημένα.

Καλό απόγευμα σε όλους......!

2008-03-25T04:39:00.000-07:00

Έλειψα για λίγο λόγω ασθένειας αλλα΄σιγά σιγά επανέρχομαι

Είναι μάλλον που βιάστηκα να κάνω δηλώσεις για μια νεα αρχή και ενα νέο ξεκλίνημα και εκεί που σήκωνα τη μπλέ σημαία της αλλαγής έφαγα ενα χαστούκι και πάρτην κάτω τη δικιά σου με αποτέλεσμα?Ένα ωραιότατο διάστρεμα και ένα ακόμα πιο ωραίο μπαταρισμένο πόδι.

Η αλήθεια είναι οτι μου έπεσε λίγο το ηθικό αλλά και το ήμουν αναγκασμένη να κάτσω στο σπίτι με το πόδι μονίμως στα ψηλά ήταν ότι χειρότερο.

Αν ποτέ σου κάνω κάτι άσχημο και θελήσεις να με εκδικηθείς βάλε με να κάτσω κλεισμένη και άρρωστη στο σπίτι έστω και ένα 24ωρο μπορεί να με σκοτώσεις καλύτερα να πάω μια και έξω χωρίς να βασανιστώ.

Βέβαια η διάγνωση έλεγε πέντε μέρες ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΤΗΣΩ ΚΑΘΟΛΟΥ και φυσικά όσοι με ξέρετε καλά τέτοια περίπτωση δεν υπήρχε.

Είμα στο στάδιο προσαρμογής οτι αύριο πρέπει να πάω για δουλειά μετά από έξι μέρες και τώρα που το σκέφτομαι δεν νιώθω και πολύ καλά ....

Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα να περάσετε όλοι πολύ πολύ καλά και από αύριο πάλι τα κεφάλια μέσα για μάς που είχαμε τη τύχη να κάτσουμε λίγο.

"Μονόγραμμα"

2008-03-13T08:57:00.000-07:00

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ' ακούς
Μαχαίρι
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς
Είμ' εγώ, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, μ'ακούς
Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ' ακούς
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς
Σου κρατεί το χέρι πάνω απ' τους κατακλυσμούς
Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες
Θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς
Να μας θάψουν, κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ' ακούς
Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ' ακούς
Των ανθρώπων
Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει
Στα νερά ένα ένα, μ' ακούς
Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ' ακούς
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς
Όπου κάποτε οι φιγούρες
Των Αγίων
Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ' ακούς
Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ' ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω
Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ' ακούς
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ' ακούς
Της αγάπης
Μια για πάντα το κόψαμε
Και δε γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς
Σ' άλλη γη, σ' άλλο αστέρι, μ' ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ' ακούςΚαι κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ' άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς
Μες στη μέση της θάλασσαςΑπό μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούςΜε σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Μ’άκους
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς.

2008-03-12T04:37:00.000-07:00

Ήρθα αναναιωμένη σήμερα και αποφάσισα να αλλάξω και ριζικά το blogoσπιτό μου.
Μία νέα αρχή σε όλα έμψυχα και άψυχα.Ό,τι περιστρέφεται γύρω από μένα μαζί με εμένα την ίδια αλλάζει ριζικά.Το ξέρω οτι αυτό κουράζει πολλούς αλλά δέιξτε κατανόηση ....

Η αλήθεια είναι οτι κουράζομαι εύκολα και βαριέμαι.Αυτό το παθαίνω και με ανθρώπους και πολύ περισσότερο με πράγματα γι αυτό και κατα μκαιρούς αλλάζω.

Από την άλλη αν βρω κάτι που με εκφράζει 100 τοις 100 μένω κολλημένη μια ζωή μαζί του.
Είναι μαι βδομάδα δύσκολη μια βδομάδα που πρέπει να πάρω σοβαρές αποφάσεις και όμως δεν νιώθω έτοιμη για κάτι τόσο μεγάλο.Νιώθω πότε πότε οτι μεγαλώνω και με πιάνει κρίση .....

Βλέπω τα δύσκολα να έρχονται και δεν είμαι έτοιμη να τα αντικρύσω.Τώρα θα μου πεις και ποιός είναι τη βρίσκεις τη δύναμη εκει που δεν το πέριμενεις και που δεν ήξερες οτι την είχες.

Δεν εχω σκοπό να ψυχοπλακωθώ θα μείνω όρθια και θα το αντιμετωπίσω..........

Καλή μέρα σε όλους και ...τα καλύτερα έρχονται(δεν το πιστεύω οτι το λέω εγω αυτό)

2008-03-07T00:56:00.000-08:00

Τελικά τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή τίποτα δεν μπορείς να θεωρείς δικό σου ούτε πράγματα ούτε ανθρώπους

εχω αναγκη να εμπιστευτω εστω και εναν ανθρωπο με κλειστα ματια και δεν μπορω να εμπιστευω ουτε τον εαυτο μου πια

παντου βλεπω υπουλους ανθρωπους παντου βλεπω ζηλεια και κακια

προδοθηκα πολυ ασχημα πολυ αποτομα απο φιλη χρονων απο το πιο κοντινο μου ανθρωπο

Μένω εκτός,

θυμάμαι ονόματα

τρέχω με ταχύτητα φωτός

μένω εκτός,

σαν κάτι στόματα

που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός

Τα βράδια μου τα εργένικα

τραγούδια λέω αρμένικα

θέλω να γυρίσω

μα ο παράδεισος κλειστός

ειμαι πολυ χαλια πολυ μπερδεμενη και αποσηντονισμενη δεν μπορω να το χειρηστω δεν ξερω δεν θελω

μεγαλωσα αποτομα απο κινησεις και αποφασεις αλλων και τα χτυπηματα ειναι δυνατα και δεν μπορω να τα αντεξω

καταστασεις που με γωνατιζουν με διαλυουν με κανουν να νιωθω πολυ αδυναμη πολυ λιγη μπροστα στους αλλους

Γυρίζω απ' τη νύχτα,

έρχομαι απόψε απ’ του καημού τη φυλακή

η απονιά του κόσμου και η αγάπη σου με στείλανε εκεί

εκεί που όποιος πάει τα βάσανα ξεχνάει

Τόσες μέρες, τόσες νύχτες, απ' τον κόσμο απουσίασα

το τραγούδι και τους φίλους για να γιατρευτώ θυσίασα

το ψέμα τ' αηδίασα

Γυρίζω απ' τη νύχτα,

από τον κόσμο έλειψα πολύ καιρό

με ξέχασαν οι φίλοι και συ δε μου φερες τσιγάρο και νερό

γυρίζω και γελάω κι όλους τους συγχωρνάω

εχω αναγκη να εμπιστευτω εστω και εναν ανθρωπο με κλειστα ματια και

δεν μπορω να εμπιστευω ουτε τον εαυτο μου πια

παντου βλεπω υπουλους ανθρωπους παντου βλεπω ζηλεια και κακια

γατι μου το κανες αυτο? γιατι μου γκρεμισες το κοσμο πανω που τον ειχα χτισει

με προδοσες και ας μην το ενιωσες

Περνάω δοκιμασία

με σκέψεις χωρίς ουσία

χαμένη κάθε ελπίδα

κι ο χρόνος μοιάζει παγίδα

Όλα αρχίζουν εδώ και τελειώνουν πάλι εδώ....

απογοητευτηκα πονεσα πιο πολυ απο καθε αλλη φορα αηδιασα και αδειασα ναι αυτο νιωθω ΑΔΕΙΑ κενη και δεν μπορω να το αντιμετωπισω

μεσα σε μια στιγμη με εστησες στο τοιχο και με μια σου μονο βολη πετυχες τη καρδια μου

ισως να μην καταλαβες τι μου εκανες ισως παλι και να ξερεις πολυ καλα τι κανεις

εγω ομως παγωσα.......

Αν τάχα δει μιαν ώρα αρχίτερα

μπορεί και να 'τανε καλύτερα

μα έτσι που το είδα αργότεραν

θα δεις που θα με βρούνε και χειρότερα.

Τη νύχτα που ο ήλιος βάραγε

εγώ τι να ζητούσα άραγε

στην άκρη μοναχός μου ξέμεινα

και πέρασαν κοντά δυο τρια τέρμινα.

Ε, ω, έ δώσαμε.

Ε, ω, έ τελειώσαμε.

2008-03-06T05:55:00.000-08:00

ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΛΟΓΩ ΑΝΟΙΞΗΣ ! ! !

Ο καιρός είναι ανοιξιάτικος και η διάθεση μας επίσης......

BLOGOΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ! ! !

2008-03-03T05:20:00.000-08:00

Έχω προσκλήσεις για παιχνιδάκια και πολύ άργησα να ανταποκριθώ dee dee μου σε ευχαριστω για τις προσκλήσεις!

Και ξεκινάω με τα 7 κακά της μοίρας των άλλων(ελλατώματα)

* Ζήλεια: νομίζω το μεγαλύτερο βάσανο του χαρακτήρα μου και για μένα αλλά και για τους άλλους είναι οτι οταν με πιάσει δεν ελέγχομαι ζηλέυω και όταν μου δώσεις και την αφορμή τότε μαύρο φίδι που σε έφαγε

*Παρορμητισμός: Ένα ακόμα ιδίωμα του κατα τα άλαλ τέλειου εαυτού μου. Είμαι άνθρωπος αυθόρμητος λειτουργό για τη στιγμή λέω αυτό που σκέφτομαι χωρίς φόβο και με πάθος κάνω αυτό που σκέφτομαι τη στιγμή που το σκέφτομαι.
Εντάξει δεν είναι πάντα άσχημα τα αποτελέσματα αλλά τις περισσότερες φορές τρώω τα μούτρα μου, βέβαι οφείλω να ομολογήσω οτι δεν έχω σχεδόν ποτέ απωθημένα και δεν σκέφτηκα ποτέ "αν το είχα πει τι θα είχε συμβεί"?Το είπα και είδε τι συνέβη και αν δεν το είχα πει δεν θα είχε συμβει απολύτως τίποτα

*Νευρική: Δυστυχώς εκνευρίζομαι πολύ εύκολα και πολύ πιο εύκολα νευριάζω με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ελέγξω τα νεύρα μου και σε συνδυασμό με το προηγούμενο χάνω σχεδόν πάντα το δίκιο μου γιατί απλά δεν εχω υπομονή να αφήσω τον εαυτό μου και τον άλλο να ηρεμήσεις και να το λύσω μετά Όχι τώρα όλα τώρα και "σντούπ¨στο τοίχο .

*Φωνακλού:Πω πω μην βρεθείς μπροστά μου όταν φωνάζω χωρίς μπαμπάκι για τα αυτιά γιατί κινδυνεύεις να κουφαθείς μιλάμε για τσιρίδα οχι αστεία αφού απορώ και εγω με τον εαυτό μου που τη βρίσκω τόση δύναμη ώρες ώρες

*Γκρινιάρα: Εντάξει το παραδέχομαι μ αρέσει να γκρινιάζω να νιαουρίζω και να "παραπονιέμαι" εύκολα και για πράγματα χαζά αλλά δεν το κόβω γιατί μ αρέσει....

Εντάξει δεν λέω άλαλ γιατί μόνο αυτά που διαβάζω με έπιασε κατάθλιψη.Τα μαύρα μου τα χάλια έχω ουφ!

Δεύτερο παιχνίδι να πω "σ'αγαπώ" με δυο τραγούδια

μμμ δύσκολο πολύ δύσκολο πώς να διαλέξω μόνο δυο...?λοιπόν για να δούμε.....

Στίχοι: Ρόνη Σοφού
Μουσική: Γιώργος Νιάρχος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα

Είσαι εκείνος που μπορεί αγάπη να μου δώσει,
ώριμος άντρας και παιδί,
μια φλόγα δηλαδή.
Κι όμως ποτέ δεν έχεις δει τι μ' έχει αναστατώσει,
ποτέ δεν έχεις νιώσει τι μου συμβαίνει, τι.

Αχ, και να γινόμουν η αγάπη σου,
αχαχ, και να κοιμόμουν στο κρεβάτι σου,
αχ,να 'μουνα εκείνη που στά χέρια σου κρατάς,
αχ, και να μου λες πως μ' αγαπάς.

Είσ' ένα πάθος δυνατό,
κι όμως δεν το 'χεις μάθει,
πρόβλημα καθημερινό που μοναχή μου ζω,
σκέψη που καίει το μυαλό, μες στην καρδιά μου αγκάθι,
απ' τα ωραία λάθη που αξίζει ν' αγαπώ.

και ακόμα ένα από τον ένα και μοναδικό ερωτικό τραγουδιστή όλων των εποχών:

Στίχοι: Ανδρέας Νεοφυτίδης
Μουσική: Μάριος Τόκας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Είμαι τυχερός που έχω εσένα
πρώτη μου φορά είμαι τυχερός
όλες μου οι αγάπες ένα ψέμα
πριν γνωρίσω μάτια μου εσένα

Πρώτη φορά που νιώθω τόσο ερωτευμένος
πρώτη φορά μου χαμογέλασε η ζωή
μα δεν το λέω πόσο είμαι ευτυχισμένος
γιατί οι άνθρωποι ζηλεύουνε πολύ

Είμαι τυχερός που έχω εσένα
πρώτη μου φορά είμαι τυχερός
άλλαξε ο κόσμος πια για μένα
έβαλα φωτιά στα περασμένα

Πρώτη φορά που νιώθω τόσο ερωτευμένος
πρώτη φορά μου χαμογέλασε η ζωή
μα δεν το λέω πόσο είμαι ευτυχισμένος
γιατί οι άνθρωποι ζηλεύουνε πολύ

ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ

2008-02-27T03:21:00.000-08:00

Έλειψα λίγο από τη γειτονιά μου αλλά επιτέλους επέστρεψα.
Τις προηγούμενες μέρες δεν είχα και πολύ διάθεση για κουβέντα γενικότερα.Πέρναγα βέβαια από όλους σας και διάβαζα αλλά όταν ερχόταν η ώρα να σχλιάσω απλά δεν μου έβγαιναν οι λέξεις

Ήταν μια βδομάδα δύσκολη κουραστική αλλά και ευχάριστη.Βγήκα ξενύχτησα ήπια χόρεψα και γύρισα σπίτι μου το πρωι για να φυγω σε δυο ώρες για δουλειά το εξάντλησα το κουράγιο μου και το ευχαριστήθηκα.Αλλά στο τέλος της βδομάδας με έπιασαν πάλι σκέψεις και κλάματα.Κατάλαβα οτι όσο και αν ξορκίζω το κακό με βόλτες και ξενύχτια δεν μπορώ να ξεχάσω κομμάτια του παρελθόντος γιατί αυτή τελικά είναι η ζωή μου.

Δεν ξεπέρασα ανθρώπους απλά τους άφησα στην άκρη (dee dee ξέρεις εσύ)δεν προσπάθησα να ξεχάσω καταστάσεις που με πόνεσαν στο παρελθόν απλά δεν τις έφερνα στο μυαλό μου αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι παύουν και να υπάρχουν.

Ίσα ίσα θυμήθηκα τραγούδια που λάτρευα στο παρελθόν και τα είχα αφήσει πίσω μου θυμήθηκα πολλά που για κάποιο λόγο είχα ξεχάσει και να που τώρα ήταν η ώρα τους να ξανάρθουν στο προσύνιο.

Άλλαξα ποτό ετσι γιατί τόσα χρόνια χρειαζόταν και μια αλλαγή (μη φανταστείς τίποτα σπουδαίο απλά μάρκα από ουίσκι άλλαξα)έβαλα στη ζωή μου νέες συνήθιες που γεμίζουν ευχάριστα την ώρα μου.

Επέστρεψα λοιπόν ελαφρώς αναναιωμένη με προοπτικές όμως και αρκετά κουρασμένη από τις κρεπάλες τις προηγούμενης βδομάδας που απλά τώρα απέχω για να μπορώ να τις ξανακάνω σύντομα ...

Αλλάζει και ο καιρός και αυτό βοηθάει ριζικά στο να αλλάξει και η διάθεση μας όπως και να το κάνεις κατάθλιψη και άνοιξη δεν πάει.Μετά το παγετό λοιπόν έρχεται ο καύσωνας?Μετά τη καταιγίδα και την πανωλαιθρία βγαίνει ΠΑΝΤΑ το ουράνιο τόξο.Και μετά την ηρεμία έρχεται πάλι η καταιγίδα.Ο νόμος της φύσης που ότι και αν κάνεις δεν μπορείς να τον αλλάξεις και ούτε πρόκειτε να τον ξεπεράσεις ποτέ.

Πάω λοιπόν να σχολιάσω σε όλους σας γιατί πολύ σας παραμέλησα και μου λείψατε...

Υ.Γ χρωστάω και παιχνιδάκια αλλά κάντε λίγο ακόμα υπομονή

2008-02-21T04:41:00.000-08:00

Μωρε λες? Να αξίζει τελικά να προσπερνάμε καμιά φορά τον εαυτό μας προκειμένου να ζήσουμε κάτι δυνατό?
Να υποχωρούμε να μαζευόμαστε λίγο για να έχουμε μετά να θυμόμασστε εμπειρίες?Να μαζεύουμε στιγμές?

Γιτί τελικά τι είναι η "ζωή" μερικές στιγμές ευτυχίας και μερικές στιγμές δυστυχίαςκαι πόνου με περιτύλιγμα μερικές στιγμές ρουτίνας-πλήξης και ανίας.

Δεν ξέρω τι είανι σημαντικό τελικά και τι όχι.Ανάλογα με τη φάση που ζεις φαντάζομαι εξαρτάται και η σημαντικότητα των πραγμάτων.Πάλι σκέψεις ανάκατες βασανίζουν το μυαλό μου .Και οι λέξεις απλά χορεύουν μπροστά μου χωρίς ουσία,χωρίς νόημα...

τώρα τελευταία εχω αρχίσει και διαβάζω παλιά μου ημερολόγια και σκέφτομαι παλιές ιστορίες.Αυτό είναι από το ημερολόγιο του 2000 δεν ξέρω σε ποιο ακριβώς γεγονός αναφέρεται γιατί πάντα γράφω λίγο περίεργα αλλά κάπου πάει το μυαλό μου (οχι βέβαια οτι εχει και καμια ιδιαίτερη σγμασία)απλά οι απορίες μου και οι σκέψεις μου οι τότε είναι πολύ κοντά στις απορίες του τώρα.

2008-02-19T01:09:00.000-08:00

Μιά φορά είπα και εγω να καλέσω τα κανάλια και να κάνω δηλώσεις σημαντικές για τη πορεία της ζωής μου(σ.σ προηγούμενο ποστ) και ήρθαν τα πάνω κάτω.

Ακραία καιρικά φιανόμενα παγετός και αποκλεισμός σε όλη τη χώρα.Εντάξει το πήρα το μνμ και δεν ξαναλέω τίποτα θα αφήσω τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους.

Σήμερα επιτέλους κατάφερα να φτάσω στη δουλειά με πολύ πολύ κόπο και αναγκαστηκά γιατί είμαι κλεισμένη μέσα από το Σάββατο και λίγες ώρες ακόμα να έμενα μέσα θα δάγκωνα τους τοίχους.

Ήταν 3 μέρες απόλυτης μούχλας από καναπέ σε κρεβάτι και από το κρεβάτι δεν άντεχα να φτάσω στο καναπέ...
Κοιμήθηκα πολύ (ίσως παραπάνω από ότι έπρεπε) έφαγα πάρα πολύ(ττι άλλο να έκανα?)και είδα σχεδόν δυο video club ταινίες.

Ωραάι ήταν δε λεώ αλλά ας μην το ξαναπάθω σύντομα γιατί δεν θα το αντέξω...
Αν και αυτή η βδομάδα ξεκίνησε από τη Τρίτη δεν υπάρχει καθόλου όρεξη για δουλειά το μυαλό ταξιδεύει και το κορμί ζητάει βόλτα (κακώς δεν τη κοπάνησα και σήμερα )

Άντε καλή βδομάδα να έχουμε και προσοχή στους δρόμους.....

2008-02-15T08:50:00.000-08:00

Να θυμηθώ από Δευτέρα :

* να σταματήσω να ξενυχτάω
* να σταματήσω να πινω τόσο όταν ξενυχτάω(πάει το στομάχι)
* να κατσω και λίγο σπίτι
* να δω τους γονείς μου (που ζουν στο ιδιο σπιτι με μενα)
* να συζητήσω για όλα όσα με απασχολούν με αυτούς που με απασχολούν
* να τα βρω με τον εαυτό μου γιατί κάπου στη πορεία τον έχασα
* να ξεκολλήσω από αυτόν τον άνθρωπο που με ταλαιπωρεί
* να ερωτευτώ...
* να αποπλανήσω
* να αποπλανηθώ

* να βάλω πληντύριο(δεν θα χω ρούχα σε λίγο )
* να σταματήσω να τρώω delivery
* να πάρω πέντε κιλά (23 χρόνια παλέυω ήρθε η ώρα του)
* να κόψω το κάπνισμα
* να παω να δω τη γιαγία μου (ντρέπομαι που παραμελώ ανθρώπους που λατρεύω)
* να ζητήσω συγνώμη σε όλους όσους άθελα μου πλήγωσα

* να αλλάξω ριζικά τη ζωή μου

αλλά όλα αυτά από Δευτέρα σήμερα είναι Παρασκευή και δεν έχω όρεξη για σκέψη και προβληματισμό θα βγώ θα πιω θα διασκεδάσω θα περάσω καλά .......

2008-02-13T06:06:00.000-08:00

Πονάει η σκέψη σου πονάει
Η απουσία σου πονάει ,ακόμα και η παρουσία σου με πονάει.

Στην αρχη προσπάθησα να μαθω να ζω χωρίς εσένα.Να ξεχάσω την εικόνα σου να μην μυρίζω παντού τη μυρωδιά σου.
Να μην ακούω τη φωνή σου να ξεχάσω τα μάτια σου αλλά ξέρεις κάτι ακόμα δεν εχω καταφέρει να ξεχάσω τίποτα από σενα

Σε παίρνω τα βράδυα και το κλείνω να μην ξέρεις ποιός είναι θέλω να ακούσω τη φωνή σου αλλά φοβάμαι και το κλείνω.
Σε βλέπω στο δρόμο τυχαία κάθε μερα είσαι στο δρόμο μου και όταν εσυ δεν το ξερεις εγώ κάθομαι και σε χαζεύω να γεμίσω τη μνήμη μου από τη παρουσία σου να κλειστώ μετά στον εαυτό μου και να σε φέρνω στο μυαλό μου μέχρι την επόμενη φορά που θα σε ξαναδω.

Σε ξέχασα είπα πολλές φορές αλλά μάταια το έλεγα τίποτα δεν κατάφερα να ξεχάσω από σενα.Σου θύμωσα προσπάθησα ακόμα και να σε μισήσω χτυπήθηκα εψαξα να βρω το γιατί όμως στο τέλος σε δικαιολόγησα και σε συγχώρησα.

Περνάει ο χρόνος και εγω εγκλωβίζομαι κοντά σου κάθε μέρα και πιο πολύ δεν μπορώ να παω παρακάτω και δεν θέλω
Να σε πάρω μαζί μου θέλω και να προχωρήσουμε μαζί δεν μπορώ να σε αφήσω πίσω πως αλλιώς να στο πω.

Σε πήρα τηλ σου είπα "δεν είμαι καλά θέλω να σε δω" δεν μου αρνήθηκες γιατί?Τώρα δεν ξέρω τι να σου πω τώρα φοβάμαι τη στιγμή που θα σε δω και αυτή τη φορά θα το ξέρεις εχω τόσα να σου πω και όμως δεν θέλω τίποτα μόνο να σε κοιτάω να γεμίσω το μέσα μου με σενα να χορτάσω την εικόνα σου που τόσο μου χει λείψει

Το ξέρω δεν μπορούμε να είμαστε μαζί αλλά το μόνο που θέλω είναι αν είσαι στη ζωη μου.

Προσπάθησα να σε ξεχάσω μα οι νύχτες μου είναι κενές χωρίς εσένα στα όνειρα μου οχι δεν σε φέρνω εγω μόνος σου έρχεσαι για να μου θυμίσεις πως υπάρχεις αλλά είσια μακρυά μου να με πονέσεις θες να με κρατάς αιώνια κλειδωμένη ?

Δεν ήσουν δίπλα μου στα δύσκολα όμως είσαι ο μόνος που θέλω να μοιραστώ αυτή τη δύσκολη στιγμή μου.Σε παρακαλώ μην με απογοητεύσεις πάλι κάνε κάτι μια φορά και για μένα και ας είναι και η τελευταία..

Θα σε ζητάω πάντα στα όνειρα μου θα σε βλέπω πάντα στο δρόμο μου και κάνω πάντα στον ευατό μου τις ίδιες ερωτήσεςι.
Με σκέφτεσαι?
Πονάς ?
Περνάς καλά εκεί που είσαι?

Και άλλες τόσες ερωτήσεις που δεν έχουν απάντηση .....

Να προσέχεις μόνο αυτό θέλω και νιώθω πολύ τυχερή που βρέθηκες εστω και για λίγο έστω και ετσι στο δρόμο μου και περπατήσαμε για λίγα μέτρα παρέα.Άραγε πως θα μπορέσω να συνεχίσω τη βόλτα που αρχίσαμε μαζί τώρα μόνη μου?

Ακούω τα τραγούδια σου και κλαίω μετά από τόσο καιρό χωρίς καν να το καταλάβω.
Ακούω το όνομα σου και ανατριχιάζω το επιζητό το ψάχνω το λεω μόνη μου μέχρι αν το βαρεθώ αλλά δεν το ξεχνάω ποτέ μου.

Σε ψάχνω σε άλλους σε εφήμερες σχέσεις που πάντα στο τέλος με γυρνάνε σε σενα πάλι σε σενα στην ασφαλή μου επιλογή και ας μην το ξέρεις .

Να προσέχεις ακούς τώρα που δεν μπορώ να σε προσέχω εγω ΦΟΒΑΜΑΙ...

2008-02-12T00:38:00.000-08:00

Με χαλάει αυτός ο καιρός ειναι πολυ μελαγχολικος και καθόλου συγκεκριμένος

Δεν βρέχει να το ευχαριστηθω να κάτσω στο τζάκι μου μπροστα και να ακουω τις σταγονες απο εξω να πεφτουν.
Νιώθω οτι κλαει ο Θεός ετσι οτι ποναει και πενθει για κατι

Δεν ειμαι στα καλά μου το τελευταιο καιρο λαθη του παρελθοντος ερχονται συχνα και με επισκεπτονται ακαλεστοι φυσικά πάντα μαζί τους φέρνουν και όμορφες στιγμές και γλυκες αναμνήσεις που όμως στο τελος καταφερνουν να τις εξοντωνουν και να φευγουν ευτυχισμενοι για το κακό που εκαναν.

Το Σαββατοκυριακο αλήτεψα ,αλητεψα πολύ βγήκα χόρεψα γύρισα νωρίς το πρωι και τηναεπομενη μερα απλως κοιμομουν και οταν ξυπνησα ντυθηκα και βγηκα για να συνεχισω.Το ειχα πολυ αναγκη να μην μεινω καθολου σπιτι ήθελα να βγω και ας μην ηξερα που παω απλα να μην κατσω σπιτι εχουν αρχισει και με πλακωνουν οι τοιχοι εχει αρχισει να με κουραζει ο εαυτος μου οταν ειμαστε μονοι μας και ειπα απλα να τον βαλω σε κοσμο να τον κανω λιγο να ξεφυγει

Και ετσι εγινε τον εβγαλα τον διασκεδασα τον ποτισα για να ξεχασει και στο τελος τον γυρισα εξουθενωμενο στο σπιτι τον εβαλα για υπνο και του υποσχεθηκα οτι θα μεινω κοντα του μεχρι να κοιμηθει...

Περνάω φάσεις περίεργες και εντελως αντιθετες μεταξυ τους αλλάζουν τα συναισθηματα μου άπειρες φορές τη μερα και η ψυχολογια μου μεταβάλεται πιο γρήγορα και από τη τιμη της ντοματας στη λαικη.
Δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω απλα συμβιβαζομαι και παω οπου με παει....

2008-02-05T00:15:00.000-08:00

Τελικά κατάλαβα οτι δεν είμαι καλή στο να αποτυπώνω τις σκέψεις μου στο χαρτί τόση ώρα προσπαθώ να βρω τρόπο να ξεκινήσω και σωστές λέξεις για να περιγράψω αυτό που θέλω.

Πως τα καταφέρνω πάντα και μπλέκομαι άθελα μου ή μη σε ιστορίες που προκαλούν πόνο κακία και συναισθήματα ξένα για μενα δεν εχω καταλάβει ακόμα.Ίσως το μικρό της ηλικίας έλεγα πάντα οτι μπορεί να φταίει όμως πόσο μικρή και αθώα μπορεί να είσαι και για πόσο κάποια στιγμή έρχεται ο καιρός και ξυπνάς και ανοίγεις τα μάτια και κοιτάς το κόσμο και τη κακία του κατάματα.

Έτσι και εγω κάποια στιγμή σηκώθηκα άνοιξα τα μάτια και είδα τη σαπίλα του κόσμου γύρω μου.Δεν θέλω να είμαι προκατειλημένη με τους άλλους όμως δεν μπορώ πια να εχω εμπιστοσύνη σε κανέναν ούτε σε νεα ούτε σε παλιά γνωριμία ούτε ακόμα σε ανθρώπους που αποκαλώ "οικογένεια μου"

Με εμπλέκουν σε μια ιστορία που εγω δεν θέλω ουτε καν να ασχοληθώ και ξαφνικά βγαίνω και φταίχτης χωρίς να έχω καταλάβει τι ακριβώς έχεις συμβεί.Λέγονται λόγια που ουδέποτε έχουν βγει από το στόμα μου και ετσι ξαφνικά μια ωραία κυριακή σε ενα ωραίο συνηθισμένο οικογενοιακό τραπέζι νιώθεις κάτι να υπάρχει στην ατμόσφαιρα ενα μαύρο σύννεφο και βλέπεις οτι κανείς πια δεν χαραμίζει για σενα ούτε μια καλημέρα.

Και ρωτώ πόσο δίκαιο είναι να κρίνεις και να κατακρίνεις τον άλλο χωρίς να του δώσεις πρώτα το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό το να πει και αυτός όσα εχει να πει.¨Ετσι λοιπόν είναι ο κόσμος των "μεγάλων"? Κακός άδικος και απαιτητικός?Γι αυτό βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε όταν ήμασταν παιδιά για να γίνουμε σκληροί και άδικοι?

Κατανοώ οτι η εύκολη λύση είναι να κρίνεις κάποιον σύμφωνα με τα δικά σου δεδομένα και απλά να τον καταδικάσεις σίγουρος πάντα για την απόφαση σου αλλά μειώνεις την προσωπικότητα του άλλου ετσι.

Νιώθω πιεσμένη προσβεβλημένη από τέτοιου είδους συμπεριφορές και πνίγομαι συνάμα από θυμό.Δηλ πρέπει πάντα εγω να κοινηγάω τους άλλους για να τους εξηγήσω οτι άδικα με έκριναν και οτι ταπράγματα δεν έγιναν ετσι άλλα διαφορετικά.Και πόσο συχαίνομαι τη φράση "δεν είναι αυτό που νομίζεις"

Ούφ πια πολύ στενάχωρη κατάσταση αλλά όταν σε πνίγει το δίκιο θέλεις όπως και δήποτε να ξεκαθαρίσεις τη θέση σου και να βγάλεις τον εαυτό σου από αυτό το ηλίθιο παιχνιδάκι από την άλλη το άλλο μέρος του εγκεφάλου σου σου λέει να μην ασχοληθείς καν αλλά και πως μπορείς να αφήσεις έτσι μετέωρο και αμαβρωμένο το όνομα σου να πλανάται χωρίς υπεράσπιση.

Δεν μ αρέσουν οι ίντριγκες και τα ύπουλα παιχνίδια και δεν θέλω να "παίζω" με χτυπήματα κάτω από τη μέση αλλά όταν με υποτιμάς ξέρω και εγω να λειτουργώ χωρίς κανόνες και υποχθώνια αλλά το σιχαίνομαι και δεν θέλω να βρίσκομαι σε αυτή τη πλευρά του παιχνιδιού προτιμώ τις καθαρές και ντόμπρες εξηγήσεις .........

Αλλά ποιός πολεμάει πια τίμια????

Ιστορίες για να σκεφτούμε..

2008-02-01T01:18:00.000-08:00

Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από τη κατάστημα του, που έγραφε:

ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας:
"Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι";
Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 30 έως 50 δολάρια.
Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε:
" Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια";
Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.

Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια.
Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα άλλα κουταβάκια.
Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει";
Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό
και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα:
"θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.

Ο άντρας γέλασε και του είπε:
"Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό κουτάβι.
Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω"...
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το κουτάβι
έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του
στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα. Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε:
" το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται,
ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα σκυλιά...".

Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλλει
το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο.
"Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του...
επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".

Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.
Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε:
"εύχομαι... όλα τα κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα"...

Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά,
σε δέχεται και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους.

το βρήκα σήμερα το πρωί στο mail box μου και ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας ετσι γιατί πολλές φορές
δεν σκεφτόμασται και κρίνουμε και κατακρίνουμε χωρίς να υπολογίσουμε τις συνέπειες

Δεν μετράει το πως είσαι και ποιός είσαι αλλά αν αγαπάς και σ αγαπάνε

2008-01-30T07:34:00.000-08:00

Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα,
τώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Κάποτε κοίταζα τον ήλιο μες στα μάτια
κι αυτό τον ήλιο μου τον κάνανε κομμάτια,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο ουρανός δε με φοβίζει όσο κι αν βρέχει,
τώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου,
κι ένα τραγούδι συντροφιά μου,
φεύγω, φεύγω.

Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια,
φεύγω, φεύγω,φεύγω, τώρα φεύγω.

Δεν το αντέχω να βουλιάζω μες στο ψέμα,
τώρα κατάλαβα πως ήμουν ένα δέμα,
φεύγω, τώρα φεύγω.

θέλω να ζήσω τη ζωή μου έξω απ' τα μέτρα,
τώρα που σκλήρυνε η καρδιά μου σαν την πέτρα,

φεύγω, τώρα φεύγω.

Τώρα ο κόσμος και οι φωνές δε με τρομάζουν,
τώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν,φεύγω,
τώρα φεύγω,
φεύγω, τώρα φεύγω.

Δικαίωμα μου

2008-01-28T00:41:00.000-08:00

Αν σ' αγαπώ και δυσκολεύω τη ζωή μου
είναι γιατί ταιριάζεις τόσο στο κορμί μου.
Κι αν δεν μπορώ το πάθος μου να καταργήσω
δικαίωμά μου να διαλέξω πώς θα ζήσω.

Δικαίωμά μου κι όσο κρατήσω
προτού χαθείς, σε χάσω και παραστρατήσω,
δικαίωμά μου κι όσο κρατήσω
προτού χαθείς, σε χάσω και παραστρατήσω.

Θα σ' αγαπώ δίχως καημό να λογαριάζω
μέσα στα μάτια σε κοιτώ και αίμα στάζω.
Κι αν προκαλείς ανατροπή στη λογική μου
δικαίωμά μου, είν' υπόθεση δική μου.

Έρωτας δίχως λογική

2008-01-25T00:34:00.000-08:00

Τι να σημαίνει άραγε?

Να ξέρω οτι είσαι μακρυά μου και να υποφέρω
Να ξέρω οτι μου κάνεις κακό ακι να σε θέλω
Να σε βλέπω ακι να λιώνω
Να εχω τόσα να σου πω και όμως όταν σε βλεπω να μην μπορώ να πω λέξη
Νιώθω χμ δεν ξέρω τι είναι αυτό που νιώθω ακριβώς

Ξέρω οτι μου λείπεις ξερω οτι πονάω κλαίω
προσπάθησα να σε κρίνω να σε αδικήσω να σε κάνω να φανείς στα μάτια μου λάθος μήπως και σε ξεχάσω και πάλι δεν τα κατάφερα
πάντα σε δικαιολογώ δεν το θέλω πίστεψε με αλλά δεν μπορώ και να κάνω αλλιώς

Μου συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορώ να ελενξω δεν τα εχω ξαναβιώσει όαλ αυτά και με φοβίζουν

Στην αρχή μου άρεσε το παράνομο το κρυφό τοα απαγορευμένο το παιχνίδι δίχως τέλος δίχως μέλλον δίχως αύριο
αλλα΄και αυτό μου το στέρησες μου το πήρες δίχως ποτέ να μάθω το γιατάι

Τι πραγματικά συμβαίνει τι έχεις στο μυαλό σου?Μια ολόκληρη ζωη να αναλύω συμπεριφορές και ακατανόητα σημάδια μήπως και βγάλω ακρη για πράγματα που απλά δεν είπες ποτέ και ήθελα τόσο να ακούσω

Που να σαι και πόσο με σκέφτεσαι γιαταί έφυγες ετσι και πότε θα ξανάρθεις?Εχω πολλά να σου πω το ξέρεις τι λες θα καταφέρω ποτέ να τα μοιραστώ μαζί σου?
Να σε ξεχάσω μου λένε και να παώ παρακάτω δεν θέλω δεν μπορώ και δεν είμαι έτοιμη...
Βασανίζομαι και ώρες ώρες ξυπνάω από το λίθαργο σου όμως μόλις ξυπνήσω σαν να το νιώθεις έρχεσαι πάλι ξαφνικά ακι απρόσμενα μόνο και μόνο για να με ξαναβυθήσεις στον ύπνο το βαρύ εκει να με κρατάς κοιμησμένη.

Γιατί "δεν μ αφήνεις να σ αφήσω γιατί?"

Γέλιο Δάκρυ και πάλι από την αρχή!!!

2008-01-22T07:37:00.000-08:00

Δεν έχω πια καμία όρεξη νιώθω πολύ κουρασμένη ψυχικά γιατί σωματικά απλά δεν αντέχω άλλο.
Έχετε νιώσει ποτέ οτι θέλετε μια μεγάλη αλλαγή ή εστω και μικρή απλά κάτι να αλλάξει τη ρουτίνα σας
την καθημερινή ανία και πλήξη? εριμένω αυτό το κάτι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και ακόμα
να ερθει.

Ξυπνάς το πρωι και ξέρεις οτι ξεκινάει μια κλασική μέρα γεμάτη ένταση και ρουτίνα .Πως τη σιχαίνομαι αυτή τη λέξη
όμως "ρουτίνα" απαπα δεν μου πάει ετσι έλεγα πάντα και όμως άσχετα με το αν το λες άσχετα με το αν το πιστεύεις
θα βρεθείς και εσυ σ αυτή τη ρουτίνα θες δε θες σ αρέσει δε σ αρέσει.

Περιμένεις το πρίγκιπα του παραμυθιού
περιμένεις τη σημαντική αλλαγή στη ζωή σου
περιμένεις όλα να φτιάξουν μια μέρα
περιμένεις ο κόσμος κάποτε να γίνει καλύτερος
περιμένεις....
περιμένεις....
περιμένεις...
περιμένεις...
περιμένεις...

Δεν ξέρω τι έχω πάθει αλλά οτ τελευταίο καιρό εχω γίνει υπερβολικά ευαίσθητη κλαίω ακόμα και με τις ταμπέλες
στο δρόμο και μόλις ρωτήσω τον εαυτό μου "γιατί κλαίς τώρα" βάζω τα γέλια

οπότε αν στο δρόμο δείτε μια χαζή μέσα σε ένα κόκκινο αυτοκίνητο να κλαίει με μαύρο δάκρυ και σε λίγα μόλις
δεύτερα να ξεσπάει σε γέλια εγω είμαι κάντε απλά πως δεν με ξέρετε.

την καλήσπέρα μου και τα δέοντα στη μαμά..........

2008-01-21T02:06:00.000-08:00

Απο μικρή αυτός ο άνθρωπος με ταξίδευε με πήγαινε σε κόσμους μαγικούς πολλοί των λεν απαισιόδοξο πολύ των λεν περίεργο εγώ όμως μέσα από αυτή τη θλίψη μαγεύομαι κλαίω πονάω και ξαναγεννιέμαι ξανά από τις στάχτες μου

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΗΤΕ Ο ΕΡΩΤΑΣ...

Τώρα που μήτε ο έρωτας μήτε η φιλία της φέρνει,

μήτε κι αυτό το μίσος μου παρηγοριάν, α,

πώςη ώριμη θλίψη μου κατά καιρούς τα περασμένα γέρνει,

της νιότης μου καρπός!

Χορδή η καρδιά μου δέχονταν το Μάρτη ανατριχίλα.

Ακόμα με συνέπαιρνε γλυκιά μια συλλογή

όταν το νέο Φθινόπωρο με μαραμένα φύλλα

εράντιζε τη γη.

Μια πεταλούδα επέταγε και την ακολουθούσα·

ήταν η απάρθενη ζωή μου, η ζωή του κόσμου, η μια.

Ο νους μου σάμπως ξύπνημα τη χαραυγή. Και η Μούσα

μου άγγιζε τα μαλλιά.

Δώστε μου τα παιδιάτικα χρόνια μου πόχουν γίνει

στην ηρεμία του δειλινού χρυσός, ωραίος καπνός,

τα χρόνια που 'ρθανε χαρά, πέρασαν καλοσύνη,

κι έφυγαν ουρανός.

Να λετε πάλι στο πικρό χείλος μου την αχτίδα,

στα μάτια την ανθρώπινη και θεία σταλαγματιά.

Εξωτικό μπλάβο πουλί, φέρετε την ελπίδα,

χαμένη τώρα πια.

Και στο χλωμό μου μέτωπο για λίγο κάμετε ώστε

χίμαιρες, οραματισμοί σαν άστρα να κυλούν.

Οι άγγελοι να διατάζουνε, κι από τα τέμπλεα δώστε

οι θεοί να μου γελούν.

Ύστερα, στο κορύφωμα του απελπισμένου δρόμου,

ας ήτανε ανατέλλοντα τα μάτια σου να ιδώ,

πρώτη αγαπούλα, και να κράταες άνθος τ' όνειρό μου,

τ' όνειρο που μαδώ.

Α, πώς η λύπη μου κατά τα περασμένα στρέφει!

Όμοια και η νύχτα πάντοτε γυρίζει στο πρωί.

Α, πώς τα χρόνια σαν καπνός εχάθηκαν, σα νέφη,

σαν πάχνη, σα ζωή!

Καρυωτάκης

ΓΚΑΛΟΠ ΠΡΙΝ ΤΗ ΚΑΛΠΗ

2008-01-18T00:22:00.000-08:00

Ορίστε λοιπον νεος αέρας πλέει στη πόλη μας δείτε και πείτε μου τη γνώμη σας πραγματικά θέλω να μάθω πια όψη μου προτιμάτε σαν να λέμε γκάλοπ βρε αδερφέ....

Για κοιτάξτε και δεξιά στην οθόνη σας για να δείτε το πριν.......

2008-01-16T07:53:00.000-08:00

μου λείπεις

τη μοναξιά φοβάμαι

τον εαυτό μου φοβάμαι

τη νύχτα φοβάμαι

τη φωτιά δεν αντέχω αν την κοιτάω πια

δεν κοιμάμαι τα βράδυα

τα μάτια φοβάμαι να κλείσω

δεν μπορώ να κάνω όνειρα

δώσε μου πίσω την καρδιά μου που πήρες μαζί σου φεύγωντας

δώσε μου πίσω τα όνειρα που έκανα για μας

καλή τύχη όπου και αν πας.....

μή γυρίσεις τίποτα μη ζητήσεις

για ενα βράδυ μη με χαραμίσεις

2008-01-15T05:32:00.000-08:00

Είσαι εκείνος που μπορεί αγάπη να μου δώσει,
ώριμος άντρας και παιδί,
μια φλόγα δηλαδή.

Κι όμως ποτέ δεν έχεις δει
τι μ' έχει αναστατώσει,
ποτέ δεν έχεις νιώσει τι
μου συμβαίνει, τι.

Αχ, και να γινόμουν η αγάπη σου, αχ
αχ, και να κοιμόμουν στο κρεβάτι σου, αχ,
να 'μουνα εκείνη που στά χέρια σου κρατάς,
αχ, και να μου λες πως μ' αγαπάς.

Είσ' ένα πάθος δυνατό,
κι όμως δεν το 'χεις μάθει,
πρόβλημα καθημερινό
που μοναχή μου ζω,

σκέψη που καίει το μυαλό,
μες στην καρδιά μου αγκάθι,
απ' τα ωραία λάθη που αξίζει ν' αγαπώ.

2008-01-14T00:55:00.000-08:00

Δεν είμαι καλά σήμερα έχω αντοχή μόνο για μια καλημέρα και αυτή σας την χαρίζω απλόχερα...

2008-01-10T01:01:00.000-08:00

Μετά από 4 μέρες αποχής από την πραγματικότητα (λόγω ίωσης πάλι) εχθές το βράδυ επέστρεψα στη νυχτερινή ζωή.
Μια βόλτα στο πασαλιμάνι για ενα καφεδάκι ετσι για αν πάρω λίγο αέρα) μέ εβαλε σε σκέψεις...
Μια γνωστή της παρέας μόλις είχε χωρίσει και φυσικό είναι όλος ο κόσμος να περιστρέφεται για εκείνη γύρω από αυτό το κοσμοιστορικό γεγονός.(όλοι το έχουμε περάσει άλλωστε)

Όμως πόσο μπορείς να συμπτήξεις δυο χρόνια σχέσης και όλες τις λεπτομέρειες του χωρισμόυ σε μία ώρα, όσο δηλ διαρκεί ο καφές.Πόσο καλά μπορείς να νιώσεις προσπαθώντας να πεις όλα όσα εχουν συμβεί μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα?Μήπως υποτειμάμαι λίγο των χωρισμό μήπως χαλάμε όλη του τη μαγεία?

Νομίζω οτι θέλει τον ανάλογο χρόνο.Λογικό είναι οτι δεν μπορεις να το συζητάς για χρόνια αλλά να του αφιερώνεις μόνο λίγα λεπτά λίγες ώρες προσπαθόντας να καταλάβεις τα αμέτρητα γιατί?
Την παρακολουθούσα προσεκτικά και όλη μου ηπροσοχή ήταν στραμένη εκει για να μπορέσω να αφομιώσω τις αμέτρητες πληροφορίες που άκουγα έτσι ώστε στο τέλος να της δώσω μια απάντηση μια γνώμη για όλα αυτά που άκουσα.

Μα τη γνώμη μπορώ να δώσω, τι λέξεις μπορώ να πω για μια ιστορία που σχεδόν δεν κατανόησα και μου λείπουν πάρα πολλά κομμάτια για να την ολοκληρώσω.
Δεν είναι άδικό?Να πω τι?Αυτό που θέλεις να ακούσεις?Αυτό που πραγματικά πιστεύω ή την αλήθεια?
Μα πως μπορείς να ξεδιπλώσεις μια ιστορία μόνο με λίγες λέξεις?Να πεις όσα εσύ θεωρείς σημαντικά παραλείποντας ίσως αυτά που ήταν σημαντικά για τον άλλο??

Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις προτιμώ να μην εκφέρω άποψη και γνώμη αλλά ξέρω πόσο ανάγκη έχει ο άλλος εκείνη τη στιγμή να ακούσει κάτι οτιδήποτε.Συνήθως θέλει να του πεις αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει αλλά δεν ξέρω κατά πόσον αυτό είναι σωστό και βοηθάει.Από την άλλλη όμως ξέρει μέσα του την αλήθεια οπότε ότι και αν ακούσει από σενα δεν θα το κρατήσει.

Έχω ας πούμε την κολλητή μου η οποία κάθε φορά που είναι χάλια θέλει να της πείς αυτό που εκείνη τη στιγμή θέλει να ακούσει και την επόμενη που έχει ξεθολώσει το μυαλό της είναι καθ όλα έτοιμη για μια λογική συζήτηση.

Αυτά σκεφτόμουν αυτές τις μέρες και το πόσο μπορεί να έχω κουράσει εγω τους άλλους σε παρόμοιες καταστάσεις.
Και όχι για ακόμα μια φορά δεν έβγαλα κανένα λογικό συμπέρασμα
Το αφήνω στην κρίση σας συμβουλές δεκτές και αναγκαίες

Την καλημέρα μου τα φιλιά μου και τα δέοντα στη μαμά!!!